Chapter 14 - Respect

2020-09-19 09:03:21

"...then sinabi sa akin ni Audrey, baliw daw ako! *hik* Kasi nagkagusto ako sa guy na may gf na pala hahaha!..."

"Bea, i think you're drunk." Nag-aalalang saad ni Dawn.

"Tch, no way! Hindi pa ah." Tapos kinuha ni Bea yung bote ng alak at tinungga, agad itong inagaw sa kanya ni Dawn.

"Akala ko ako yung malalasing nang ganyan, ikaw pala. You have low alcohol tolerance dude." Sabi sa kanya ni Dawn. Tumawa lang si Bea na parang baliw.

다음 내용을 궁금하신가요?

이어 보기

이전 챕터

다음 챕터

최신 챕터

Impossible Chapter 30 - Epilogue

Natulala lang si Bea nang mawala na si Dawn. She felt sad, but she had the urge to know something. Parang may kailangan syang imbestigahan. Kinuha nya ang kahon na binigay sa kanya ni Dawn at tinignan ang mga laman nito. Naalala nya din ang isang bagay na hindi nya nagawang itanong kay Dawn. Paano ako nahanap ni Dawn? Pagkakalkal nya sa kahon, wala na itong iba laman kung'di ang litrato at papel. Napahiga sya sa sahig nya at napa-isip. Parang may kakaiba syang nararamdaman eh. Tinignan nya yung kahon ulit pero wala na talaga itong laman. Napa-irap na lang sya at nabato ang kahon sa pader sa inis. Yun lang? Ba naman yan Audrey. Isip-isip nya, feeling nya talaga may kailangan pa syang malaman eh. Pagkatayo nya ay dinampot nya ulit ang kahon, pero nasira pala ito sa pagkakabato nya. Nanlaki mata nya ng makita nyang nabukas ang ilalim ng kahon, may laman pa itong ilang litrato at pap

Impossible Chapter 29 - Ring

Habang naglalakad kami ni Dawn, parang gun machine ratatat combat bibig nya kung makadaldal ng kung anu-ano. Pero di naman ako nagsawang makinig. Mayamaya ay napatingin sya sa kung ano at bigla na lang ako hinila sa isang shop. "D-Dawn, ano ba yan. Muntikan na ko madapa." "Eheheh sorry." Aniya. "Ano ba kasing bibilhin mo dito?" "Singsing lang naman." Napanganga lang ako, then kinausap nya yung babae sa counter at pinakuha yung napili nyang singsing. After nya mabayaran yung singsing ay dinala nya ko sa may garden ng mall. "P-Para sa'kin yun Dawn?" "Ay hindi, para sa akin yun." Pamimilosopo nya. Napa-irap lang ako. Nang tumigil kami sa isang magandang pwesto ay napaluhod sya sa harap ko at kinuha ang kamay ko. I began to feel emotional again, "Joke lang yung kanina, para sayo talaga 'to." Natawa ako. "Yeah, alam ko."

Impossible Chapter 28 - Goodbye

Nang matapos na ang date nila Bea, umuwi na sila sa apartment nila. Di maiwasang makaramdam ng lungkot ang dalawa. Ayaw ni Dawn, ganun din si Bea kaso sa ayaw at sa gusto nila ay babalik at babalik pa rin si Dawn sa panahon nya. Pagkapasok nila sa apartment ni Bea, halos natahimik lang ang dalawa. Nagsalita naman si Dawn para mawala ang lungkot nila. "Ambilis noh? Parang kelan lang tayo nagkakilala tapos ngayon patay na patay ka na sa kagwapuhan ko." Natatawang sambit ni Dawn. Pagkaharap nya kay Bea ay nakita nyang tahimik itong umiiyak. "B-Bea, wag ka namang ganyan. Stop crying..." pakiramdam naman ni Dawn ay maiiyak na din sya. "Andaya lang Dawn," napahagulgol si Bea at pumunta sa sofa nya para maupo. "Sana pala, noong una palang... sana di ako nagkagusto sayo..." Mas nasaktan si Dawn sa nasabi ni Bea. Pero hindi nya ito masisi, hindi nya din namang ine-expect na magkakagustuhan sila. Umupo na lang

Impossible Chapter 27 - First And Last Date

BEATRIX POINT OF VIEW "Oy! Beaaaaa!" "Mmm..." "Bea gising naaaa!" "5 more minutes, please..." "Gigising ka? Or ako na lang magpapaligo sayo?" Nagising ako sa banta na 'yon. Pagka-upo ko ay nakita ko si Dawn na naka-ayos na at mukhang ready na ready na. Nagtaka pa ko kung bakit sya naka-ayos ng ganun. "Saan ka pupunta?" Napangisi siya, "May date tayo Bea, anu ba! Gisingin mo na nga diwa mo!" Naalala ko na magd-date nga pala kami ngayon, napamadali naman ako mag-ayos. Sinabi nya na sya na daw bahala gumawa ng almusal. Sana naman magaling sya magluto, at mas lalong sana di masunog ang apartment ko. Nang matapos ako maligo, namili naman ako ng susuotin ko. After a half hour later, napagdesisyunan kong mag-suot ng floral dress at kinulot ko din buhok ko para bongga. First da

Impossible Chapter 26 - Letter

"No... way..." napatitig si Bea kay Dawn. And he was serious. Really serious. "H-How... why... did you..." madaming tanong si Bea para kay Dawn, pero di nya alam kung ano muna ang itatanong kay Dawn. Malungkot lang na napangiti sa kanya si Dawn at inabot ang letter na hawak nya kay Bea. "Tsaka ito nga pala yung letter ni mama na binigay nya sa'kin, kasama ng box na 'to. Hindi ko mabasa ng maayos sulat nya kasi hindi na maayos ang kalagayan nya nung 8 pa lang ako, parang nastroke sya, sinulat nya daw ito sa akin noong mag-t-ten na ako. At sinabi nya sa akin na basahin ko ito pag nag-eighteen na ko, pero nito ko lang nakita yung box eh." "Si Audrey, n-nastroke?" "Yeah... sana mabasa mo, di ko kasi maintindihan eh." Nang basahin ni Bea ito, hindi nya din maintindihan ang sulat. Magulo ang pagkakacursive nito, pero sinubukan nya pa rin intindihin. She tried to ma

Impossible Chapter 25 - Going Back Home

Malungkot man ang dalawa. Pinilit pa rin nilang maging masaya, ayaw nilang maging malungkot ang natitira nilang oras. Habang pauwi na sila, nagkwentuhan lang ang dalawa para mawala sa isip nila na limitado na ang oras ng pagsasama nila. Kinuwento lang ni Dawn ang buhay nya noong bata pa lang sya kasama si Audrey, hanggang sa kaniyang paglaki at kung papaano sya nakapag-time travel. Sa panahon kasi ni Dawn, maraming imbensyong di inakalang ma-iimbento talaga pagdating ng panahon. Isa na doon ang time travelling watch na ginamit ni Dawn upang makapunta sa panahon na 'to. Na-amaze lang si Bea sa kaniyang mga kwento at parang na-e-excite na lang sa future. "So... hanggang kelan ka na lang dito?" Tanong ni Bea. "Hmm, i only have 1 week. Yun na ang pinaka-max na araw na mabibigay sa'kin eh." "So you still have one day with me?" Nalungkot si Bea. Niyakap ito kaagad

Impossible Chapter 20 - Welcome To Benguet

Nagising ang dalawa sa pagkaka-idlip, narinig nilang nag-anunsyo ang conductor. "Andito na po tayo sa Benguet!" Napatingin si Bea sa orasan nya't ala-syete na ng gabi. Kinuha na nila ang mga gamit nila at bumaba na sa bus. After nun ay nagkatinginan na sila, "Andito na tayo."

Impossible Chapter 19 - Tattoo

Nang makatulog na si Bea, muling inayos ni Dawn ang pwesto nito. Kinuha nya ang bag nya at nilagay sa lap nya, muli nya ding pinuwesto si Bea sa bag. Tulad nong ginawa nya kahapon. Habang inip na inip, tinirintas nya na lang ang buhok ni Bea kahit di sya marunong. Habang nagt

Impossible Chapter 18 - Stray

"You know, you make me feel guilty." Gusto nang aminin ni Bea ang totoo kay Dawn. "Ha? Bakit naman?" Pagtataka ni Dawn. "My mom... hindi talaga sya patay eh." "What?!" Napayuko lang si Bea at nagkwento.&nb

Impossible Chapter 17 - Pinky Promise

"Ikaw Dawn? Ikaw naman magkwento ngayon. Bakit mo hinahanap si Audrey?" Biglang tanong ni Bea. Medyo nacurious din sya sa ginagawa ni Dawn. Napahinto muna si Dawn at parang nag-alangan pang magkwento, "Pinsan ko si Audrey, sa mother side ko." He lied, hindi nya gusto sabihin

작품 다운로드

Chapter 14 - Respect

에 작품 공유하기

최신 챕터