Chapter Ten

Nang makarating sa parking lot dumeretso sa loob ng kotse yung lalaki at nagpalit ng damit. Agad din tong lumabas ng kotse habang nakangiti. 

"Here. ayan na yung damit." Nilagay naman ito ni unice sa bag na dala. "Pag nalabhan kona to kuya, ibabalik ko sayo, Nga pala pwede ko makuha ang number mo? para pag ok na yung damit mo, itetext ko  o tatawagan nalang kita."  

"Alright, no problem." Inabot ni eunice ang phone niya sa lalaki, Ewan ba niya hindi naman siya ganito, pwede namang hindi niya bayaran o labhan ang damit ng estrangherong kaharap, kaso iba talaga e, ang gaan gaan ng pakiramdam niya sa tao. 

Matapos malagay ng lalaki ang number niya sa phone ni eunice binalik niya na ito sa dalaga, 

"Thank you! sorry talaga ha? itetext nalang kita pag ok na tong damit mo." Tinignan naman ni eunice yung number ng lalaki, napaka-kunot noo siya ng walang pangalan yung number. 

"Ah kuya? anong name mo? para ilagay ko dito?" naiilang na saad niya, Winagayway niya ang sariling telepono. 'Jeez eunice parang sa datingan mo gumagawa ka ng move kay kuya e! aist! baka anong isipin niya, huhuhu baka akalain niya trip ko siya, nakuuu kuya kasal na ako' 

"Oh sorry nakalimutan ko ilagay, Anyway I'm Jacob Fuentes" nilahad nito ang kamay, nakangiting inabot ni eunice ang kamay nito at nagshake hands sila. " Eunice Dela Cerna" 

"Ayan hahaha ok na siguro? pwede kana mamili miss, anong oras na baka gabihin ka." Nanlaki naman ang mata niya, Chineck ang oras at oo nga! nako po.

"Hala oo nga, hehehe sorry talaga jacob ah? text nalang kita pag ibabalik kona damit mo! bye!" Nagmadali na siyang naglakad "Alright eunice! Hintayin ko ang text mo!" Nilingon niya ang lalaki at kumaway. Nagmadali na siya dahil baka gabihin nga siya, Malalagot siya kay travis pag hindi siya naabutan sa bahay. 

Habang si jacob pinag-masdan lang si eunice habang nag-mamadali itong maglakad pabalik sa supermarket, "Ibang klaseng babae, nakakatuwa siya, Sana makilala ko pa siya ng lubos." Nang mawala na sa paningin, Napag-pasyahan na niyang pumasok sa kotse at umalis, Kanina pa siya hinihintay ng mga barkada niya. 

******

Hingal na hingal na nilapag ni eunice ang mga pinamili sa ibabaw ng lamesa, tinignan ang oras. 

"Gosh 4:55pm na, kailangan kona mag ready ng dinner namin. mamaya kona aayusin ang mga pinamili ko." Mabilis kumilos si eunice, kinuha agad niya ang rice cooker para mag-saing, Ang lulutuin nalang muna niyang ulam adobong manok para mabilis lang, Baka dumating na kase ang asawa niya. 

Matapos mailuto ang kanilang dinner inumpisahan na niyang ayusin ang mga pinamili, Baka maabutan pa ng asawa ang ganoong itsura at magalit na naman ito. 

Habang nilalabas ang gulay na binili napatingin siya sa bag at naalala ang damit na lalabhan niya.

"Oo nga pala may nakabungguan nga pala ako kanina, yung damit niya lalabhan kopa." Mabilis niyang hinugasan ang mga gulay bago ilagay sa ref, tinapos na muna niya ang dapat gawin bago bumaling sa bag niya at kinuha ang damit sa bag. 

"Sana mawala ang dumi nito para hindi ako mapahiya kay jacob, ang lakas pa ng loob kong sabihin na lalabhan kona lang, tsk!" Pumunta siya sa likod bahay para kunin ang maliit na planggana ,nilagay niya ang damit at bumalik sa kusina, Sa lababo nalang niya lalabhan para kung sakaling dumating ang asawa maririnig na niya agad.

"Jeez! yung sabon pa pala ano bayan!" Naiirita siyang bumalik sa likod bahay para kunin ang sabong panlaba, 

Pagbalik sinimulan na siyang labhan ang damit. 

"Gosh! ang hirap matanggal ng dumi! waaaah makisama ka naman, uhmm, ibabad kona muna kaya? para lumambot yung dumi? Ays, ganon ba yun? ay ewan, ibabad kona muna siya tapos mamaya kona lang labhan ulit." Nag hugas na siya ng kamay iniwan nalang niya sa lababo ang nilalabhan.

Inayos na niya ang lamesa, Muli niyang tinignan ang oras 6:38 na, Pauwi na yon si travis. 

At hindi nga siya nag-kamali ilang minuto lang ang nakalipas narinig na niya ang busina ng kotse nito sa labas. 

Mabilis siyang lumabas ng bahay para buksan ang malaking gate. 

Pumasok ang kotse ng asawa. Muli niyang sinara ang gate, at nakangiti siyang lumapit sa asawa.

"Sakto ang dating mo nakapag-luto na ako ng hapunan, tara kumain na tayo." Tinignan lang siya saglit ni travis tapos naglakad na ito papasok sa mansyon, naiwan siyang mag isa sa labas, Nagkibit balikat nalang siya at sumunod sa asawa. Sanay na siya na ganong reaksyon nito.

Nakita niyang naka-upo sa may sala ang asawa hinuhubad ang necktie nito, sumunod yumuko ito para hubarin ang sapatos, kumilos naman agad si eunice para kunin ang tsinelas pambahay ni travis. 

Agad siyang lumuhod para tulungan ang asawa.

"Ako na, isandal mona lang ang likod mo sa upuan para marelax ka." Hindi na umapela pa si travis, pagod siya sa trabaho, wala siyang oras na singhalan o magalit sa babaeng kaharap. Pinag-masdan nalang niya ang ginagawa ng dalaga.

Hinubad ni eunice ang sapatos ni travis at ang medyas nito, Bago ibaba hinilot hilot na muna niya ito. Nakangiti siyang tumingala sa asawa, nakita niyang napa-pikit ito, mukhang nagugustuhan ang ginagawa niya. 

Nang matapos hilutin ang paa ng asawa kinuha niya ang sapatos para itabi. Muli siyang bumalik sa asawa na naka sandal pa din sa upuan at naka pikit ang mga mata, Kahit nag-dadalawang isip, lumapit siya sa likod nito para hilutin ang balikat nito. 

Napapitlag si travis ng maramdaman niya ang kamay ng asawa sa balikat niya, Imumulat na sana niya ang mata at pag-sasabihan ito na alisin iyon, kaso naramdaman niya ang marahang hilot nito sa balikat niya, Masarap iyon, Pinili nalang niya ang manahimik, Ang dami niyang ginawa sa opisina kailangan niya ang hilot na ganito para marelax. 

Napapangiti si eunice habang minamasahe ang balikat ng asawa, buti nalang hindi nagalit ito, akala niya sisinghalan na naman siya e. 

Makalipas ang ilang minuto, Dumilat na si travis at tumayo. Nagulat naman si eunice, 

"Kumain na tayo, para makapag-pahinga na." Naglakad patungo sa kusina si travis, maghuhugas muna ito ng kamay bago ma-upo sa hapag kainan. 

Tumango tango si eunice kahit hindi nakita ni travis, Dumeretso nalang siya sa lamesa para icheck kung may kulang paba sa mga hinanda niya. Kumpleto naman na lahat.