Chapter Nine

"D*mn it! Ilang beses ko bang sasabihin sayo Aaliyah h'wag na h'wag mong pakekealaman ang gamit ko!? Hindi kaba makaintindi?!" Napapikit na lamang si Eunice ng sigawan na naman siya ng asawa, 

"Sorry, nakakalat kase kaya inayos kona." Salubong ang kilay na binalingan ni travis ng tingin ang asawa.

"Kahit nakakalat pa yan o ano basta pag sinabi kong h'wag mong galawin h'wag mong galawin! Mahirap bang intindihin 'yon Aaliyah? hindi ka naman siguro bobo o tanga diba? Nakapag aral ka naman! Bwiset! Lumabas ka nga ng kwarto! Naiirita ako sayo! baka ano pang magawa ko!" Umiiyak na lumabas ng kwarto si eunice Dalawang buwan na ang nakakalipas, Araw araw na ganito na ang nang-yayare sa kanila. 

Noong Dalawang linggo palang silang kasal ni travis malambing pa ito dahil nga nandito pa ang mga parents nila, kaso nang umalis na ang mga ito dahil kailangan bumalik sa ibang bansa, Naging masalamuot na ang naging buhay niya. 

Araw araw mainit ang ulo sa kanya ni travis. Para sa lalaki wala siyang nagagawang tama, Lumabas ang totoong kulay nito. 

Ang bestfriend niyang si Trish sinama ng mga magulang nito para daw wala istorbo sa mag-asawa. Dalawang buwan nang nag-titiis si Eunice, Kahit ganito ang pakikitungo sa kanya ng asawa, Ginagawa pa rin niya ang responsibilidad niya bilang asawa, 

Simula ng silang dalawa nalang ang tao sa mansyon, Laging bukang bibig ni travis si mayell, Lagi itong nakaharap sa phone at kinikontak ang babae. Wala siyang pakealam kung nakaharap man si Eunice sa kanya. Minsan pag-mainit ang ulo, pag napansin niyang nakatingin si eunice sa kanya bubulyawan niya to. 

Sobrang nasasaktan na si eunice, Minsan pag hindi na niya kaya ang sakit nag-kukulong siya sa guest room at doon umiiyak. Hindi niya akalain na ganito pala kasama si travis, at hindi pa din nito matanggap na may iba na si mayell, Kahit na may boyfriend na ito, Kinokontak pa rin niya ang babae. Minsan uuwing lasing at napag kakamalan siyang si mayell. 

Hindi naisip ni travis ang hirap at pag-iintindi sa kanya ni eunice, Hindi niya nakikita ang effort ng babae. 

Pumunta si Eunice sa guest room at nag-kulong mamaya nalang siya lalabas kapag naka-alis na ang asawa.

Habang pinupunasan ang luha napatingin siya sa phone niya ng mag-vibrate ito. Biglang kuminang ang mata niya ng makita kung sino ang tumatawag. 

Si Trish! 

Mabilis na sinagot ni eunice ang tawag.

"T-trish!" Hindi niya mapigilan na maiyak na naman, Sa kaibigan niya lang nasasabi ang lahat, Kahit nasa malayo ang kaibigan kinukwento pa rin niya ang nangyayare sa kanila ni travis Alam din naman kase talaga ni trish ang totoo kaya hindi siya pwede mag-lihim dito, "Oh gosh! are you crying again bes? what happen? ano na naman ginawa ni kuya sayo?!" Nag-aalalang tugon ng kaibigan. "Mainit na naman ang ulo ng kuya mo, Sinigawan na naman niya ako dahil lang niligpit ko ang mga nakakalat niyang damit, Ang babaw niya bes! sobrang babaw niya!" Humagulgol na ng iyak si eunice sobrang nasasaktan na talaga siya pero ano bang magagawa niya? Pumasok siya sa ganitong sitwasyon e, pumayag siya sa gusto ng mga magulang nila.

"Ghad! ano bang nangyayare kay kuya? nababaliw na ba siya!? Bakit hindi ka man lang niya pakitaan ng maganda? Hindi naman siya ganyan dati!" gigil na saad ni trish, kung pwede lang niya liparin ang america ginawa na niya, para lang makarating sa kaibigan, Awang awa na ito sa ginagawa ng kapatid niya. 

"Hindi ko alam trish, lahat naman ginagawa ko para sa kanya, Nag-titiis ako dahil mahal ko siya. Iniintindi ko lahat pati ang kabaliwan niya kay mayell, kahit sobrang sakit para sakin, Alam ko naman kaseng hindi niya ako mahal e, Pero sana naman wag yung ganito, tratuhin naman niya ako ng tama, dahil ako ginagawa ko lahat ng obligasyon ko sa kanya bilang asawa, minsan minamasama pa niya! hindi ko alam kung saan ako lulugar e." Hindi alam ni trish kung anong pigil ang gagawin niya, gusto niyang tawagan ang kapatid kaso baka saktan naman si eunice at sabihin na nagsusumbong ito sa kanya. 

"Ssshh, hwag kana umiyak, Uuwi na ako bes, uuwi na ako. sasabihin ko kela mommy na kailangan konang makauwi, kailangan may kasama kama dyan! kailangan mabantayan kita. Sorry bes kung nang-yayare sayo to. isang malaking g*go ang kapatid ko e. Nasa tamang tao na siya, mas pinipili pa din niya yung manloloko."  Mas humagulgol ng iyak si eunice si trish lang talaga ang kakampi niya. 

"Hihintayin kita bes, sige na ibababa kona to. Baka biglang kumatok ang kuya mo e." 

"Ok bes, kung pwede kolang sabihin kela mommy to e, kaso wala baka mas lumala pa, hayss sige bes bye! hwag kana umiyak ok? uuwi ako dyan. love you bes!" tipid na napangiti si eunice "Loveyou too baba kona ah?" "Sige bye!"

Malungkot na binaba ni eunice ang phone niya at sumilip sa bintana para icheck kung  andoon pa ang asawa, Saktong kalalabas lang nito ng bahay, Sumakay sa kotse at pinaharurot ito. 

Nakahinga siya ng maluwag ng makaalis na ang asawa, Siya na naman ang tao sa mansyon, Wala sila manang dahil nilipat ni travis ang mga ito sa kabilang mansyon. 

Hindi alam ni eunice kung bakit ganoon makitungo sa kanya si travis, Wala naman siyang nagawang mali, Pero laging bugnot o galit ito sa kanya. 

Naisipan na lang niyang mag-linis ng sala at mag-luto, tapos mag-grocery dahil wala na silang stock sa ref. 

****

Naglalakad patungong super market si eunice abala ito sa pag-kalikot ng bag niya, Hinahanap nito ang listahan na ginawa niya kanina, Dahil busy at naka-focus ito sa bag may nakabangga ito.

"Ay! sorry! sorry po kuya!" natatarantang saad niya, may iniinom itong frappe nang mabangga niya, tumapon ito sa damit nung lalaki. 

"It's ok miss."  mahinahong sabi ng lalaki habang pinupunasan nito ang kamay na natapunan din, sa itsura palang ng damit nito kitang mamahalin na. 

"nako kuya nadumihan na yung damit mo! sorry talaga, ano papalitan kona lang?" Nahihiyang saad niya sa lalaki, ngumiti naman ito sa kanya. Napatulala naman si eunice dahil sa pag ngiti nito, halos mawala na ang mata nito nung ngumiti! sobrang singkit! "Hindi na, meron naman akong tshirt sa kotse ko, kukunin kona lang." Dahil guilty at nahihiya pa rin si eunice nag-pumilit pa rin siya. 

"Ah kahit na kuya, ibibili nalang kita, saan ba mo ba nabili tong tshirt mo? bibilan nalang kita ng bago." Natawa ng bahagya ang lalaki. "Sa paris ko pa binili 'to miss, walang ganito sa pinas. Hwag kana mag-alala ok lang naman, " Nahiya lalo si eunice, sa paris pa nabibili, bakit kase hindi ka natingin sa dinadaanan mo eunice? ayan may nakabangga ka tuloy! nadumihan mo pa ang damit! mukhang mahal pa naman!

"Eh kase ano e, hindi ko maatim na hindi bayaran o palitan yan, lalo na at mukhang mahal pa dahil sa paris mo binili, Tapos natapunan kolang ng frappe?" 

"Hahaha ok lang talaga miss, tsaka..." pinag-masdan siya ng lalaking kaharap at tinignan ang katapat nilang super market "mukhang may bibilhin kapa, sige na ok lang yon, wag kanang mag-alala."  Nakangiting untag ng lalaki. Dahil ayaw niyang magpatalo, biglang may naisip si eunice, malawak itong ngumiti sa lalaking kaharap at nagsalita.

"Alam kona! sabi mo kanina may damit ka sa kotse mo diba? magpapalit kana lang? Akin nayang nadumihan kong damit mo, Lalabhan kona lang sa bahay!" Natawa ng mahina ang lalaki at nailing. "Hindi ka talaga nag-patalo miss, Ibang klase ka din. Oh siya para matapos na to at makapamili kana rin, Tara sa parking lot don ko ibibigay ang damit ko." Ngiting tagumpay naman si eunice, nahihiya talaga siya sa ginawa niya sa lalaki hindi kase siya nakatingin kanina e kasalanan talaga niya, tsaka mukhang hindi naman masama ang lalaking to, ang gaan nga ng pakiramdam niya dito e.