Chapter 7

Embrace

Hindi ko na din siya pinansin at binalingan nalang ang mga empleyado na bumabati sakin. May lumapit sa'kin na empletado para anyayahan ako papasok. May hawak na clip board si Jay kanina siguro ay nag checheck ng mga items.

Pumasok na ako ng shop at inilapag ang bag ko sa isang upuan sa counter. Umupo ako sa upuan at tumabi sakin si Neri isa sa mga pinagkakatiwalaan din ni Ate sa shop.

"Alam mo mam kanina pa si sir dito," sabi niya na nakapangalumbaba at nakatingin kay Jay. Kumunot naman ang noo ko. Hindi ko naman tinatanong.

"Oh? Absent 'yan kanina e," sabi ko at biglang tumingin sakin si Neri. Nagulat namn ako sa bigla niyang pagtingin sakin

"Nako naman si sir dapat pumasok na siya kaya naman namin dito. Hinintay niya nalang sana mag uwian saka siya dumiretso dito," Neri said. Neri is correct sana pumasok nalang siya kanina. Pwede naman siya pumunta dito pagtapos ng klase namin. Katulad ng ginawa ko. Madami pa naman kaming diniscuss kanina. Papahiramin ko nalang siya ng notes ko. Malapit na matapos ang semister kailangan ng mag-aral ng ayos.

"Papahiramin ko nalang ng notes mamaya," sabi ko at napadako ang tingin ko kay Jay na nakatingin din sakin nag iwas ako ng tingin dahil hindi ako kumportable sa tingin niya.

"Buti pa nga mam, nga pala ma'am kumain na po ba kayo?" Pag-iiba naman niya sa topic.

"Hindi pa," simple kong sagot buti pinaalala niya. Hindi pa nga pala ako nakakain dahil dumiretso agad ako dito.

Kinuha ko ang wallet at phone na nasa bag ko.

"Kakain muna ako saglit babalik din agad ako," sabi ko at tumayo na sa upuan.

Bago ako makaalis sa cashier area ay narinig ko ang bulong ni Neri na parang may ipinapahiwatig.

"Ehem, si sir mam hindi pa kumakain baka naman." bulong bulong niya.

"Ano kamo Neri?" Pinanlakihan ko siya ng mata.

"Ah ma'am wala sige na po kumain na po kayo," ngingiti-ngiti siyang sumagot.

Nginitian ko nalang din siya at umalis na ng shop nandoon pa din si Jay at hawak ng kaliwang kamay niya ang clip board at sa kanang kamay naman ang kanyang phone. Sa bandang likod niya ako dumaan kaya siguro hindi niya ako napansin.

Pano kaya kung bilhan ko na din siya ng pagkain. Hindi naman siguro magiging issue 'yon diba? Napangiti ako sa idea na bibilhan ko siya ng pagkain kaso hindi ko alam ang gusto niyang pagkain baka pag bumili ako hindi niya kainin. Hindi naman siguro siya ganon.

Napangiti ako sa idea na bibilhan ko siya ng pagkain. Sana magustuhan niya ang bibilhin kong pagkain para sakanya.

Nakakita ako ng Greenwich doon nalang siguro ako bibili ng pagkain namin. Dalawang Lasagna with Chicken ang inorder ko at nagpa-add ako ng isang rice para kay Jay. Iwas muna ako sa kanin.

Nakabili na ako at napadaan ako sa isang shop ng lemonade. Favorite ko kasi ang lemon. Bumili din ako no'n.

Hindi ko maiwasang mapangiti habang naglalakad magugustuhan kaya niya yung binili ko sana naman oo.

Nang makarating na ako sa shop ay nakatingin siya sakin nginitian ko siya pero hindi siya ngumiti pabalik. Napatingin siya sa mga dala.

"Tara kain binilhan din kita!" Nakangiti kong sabi at tinaas ko ang binili ko para makita niya.

Nanatili siyang nakatingin sakin at malakas na nagbuntong hininga.

"Lagay mo nalang sa table ng employees room." Malamig niyang sabi. Napabuntong hininga nalang ako at sinunod ang gusto niya.

Pumasok na ako sa employees room at nilapag ang pagkain sa lamesa. Umupo na ako at inipabas ko ang pagkain sa paper bag. Inintay ko siya ng mga ilang minuto kung papasok ba siya pero hindi niya ginawa. Inis akong nagsimulang kumain.

Natapos na akong kumain pero wala pa din siya. Maluha-luha na ako ng inaayos ko ang pinakainan ko. Tinapon ko sa basurahan at yung pagkain na para kay Jay ay pinasok ko uli sa paper bag at itinabi sa lamesa.

Dapat pala hindi ko nalang siya binilhan dahil parang masasayang lang ang pagkain na binili ko.

Lumabas na ako at umupo na uli sa cashier area. Hindi na ako nagmasid sa paligid ng shop dahil alam kong makikita ko lang siya.

Wala naman masyadong bumibili dahil weekdays hindi katulad noong isang araw.

Naglaro nalang ako sa cellphone para maabala ang sarili ko. May paminsang-minsang nabili kaya natitigil ako sa paglalaro.

Nang maiinip na ako ay nagtingin-tingin ako ng mga damit. Kailangan ko na talaga siguro bumili ng bago para makapag-declutter na ako ng mga lumang damit.

Hindi pa ako bumili uutuin ko muna si Ate para naman libre.

Nakita ko si Neri na nag-aayos ng mga damit na nagulo ng mga customer. Naiisip ko yung pagkain na binili ko para kay Jay.

"Neri!" Tawag ko sabay lapit sakanya.

"Bakit po mam?" Tanong naman niya.

"Kainin mo na yung binili kong pagkain baka mapanis" I told her.

"Ngayon na po mam?"

"Oo, ngayon na," sabi ko at sumunod naman siya.

Ipapakain ko nalang sakanya kesa naman masira yun dahil mag tatatlong oras na simula ng binili ko 'yon. Mukhang wala namang balak si Jay na kainin 'yon.

Mag aalas tres na at mag aayos na ako pumasok ako sa employees room para ayusin ang buhok ko dahil meron ditong salamin. Tapos ng kumain si Neri ng makapasok ako. Ang bilis naman niyang kumain.

"Thank you mam sa pagkain," nakangiti niyang sabi. Nginitian ko din siya at tinanguan nalang. Lumabas na si Neri kaya naiwan akong mag isa. Masakit pa rin sa side ko na yung nag effort ako bumili ng pagkain para sakanya pero wala siyang balak kainin.

Kung hanapin man niya yung pagkain bahala na siya sa buhay niya. Binilhan ko na nga siya pero pinaghintay niya.

Lumabas na ako ng employees room at kinuha na ang bag ko na sa upuan lang. Nakatingin sakin si Jay pero dahip sa sobrang inis ko sakanya inirapan ko siya at tuluyan ng umalis ng shop. Babalik naman ako mamaya kasi hihintayin ko pang magsarado ang shop kasi baka hindi na dumaan si Ate dito.

Nakarating ako sa milktea house na sinasabi niya. Walang pang 4 pm ay nandito na ako. Wala pa siya kaya umorder ako ng aking sariling milktea. Bawal sakin ang milktea kaya yung maliit na size lang ang binili ko.

Nakita ko na si Princess Cayetano na papasok ng mikltea house. Bago siya umupo sa upuan na katapat ko ay nginitian niya ako. I didn't expect that. Nagbuntong hininga para makapagpaliwanag na. Ayoko ng patagalin ito.

"Princess—" bago pa ako makapagsalita ay nagsalita na siya.

"Are you close with Jay?" Tanong niya. Nangunot naman ang noo ko sa tanong niya.

"Not really, he hates me and I hate him too," I said without hesitation.

"Uh-huh I don't think Jay hates you. He always mentioned you when we always talk. And I hated you for that," She said. Damn it! I didn't get her point!

"Princess, I didn't get your point Jay hates me he was just tripping me. I don't care if he is tripping me because he's a playboy. If you are afraid that I will take away Jay from you. No. I didn't to it. I admit that I like Jay. If you want me to stay away from him I will—" she cut again my lines.

"Don't do that!" She exclaimed, i'm shook to her reaction.

"What do you mean?" I ask the fact that i'm curious kahapon galit lang sakin 'to dahil magkasama kami ni Jay nung isang araw. Hindi ko siya maintindihan sa inaakto niya.

"Last night I realize that Jay wasn't for me. We're just fling but I fall for him. Last time he cleared to me that we're just fling at pumayag ako na ganon lang kami. Kahit masakit tinanggap ko. Everytime we fuck he always says your name," she said while teary eyed. Napatakip naman ako ng bibig dahil sa huling sinabi niya.

"And I broke up with him last night," she said and her tears fell on her cheeks. Gulat ko sa sinabi niya.

"Beacuse I think he will be happy with you. He's inlove with you lahat ng ginagawa niya sayo hindi iyon trip." inabutan ko siya ng tissue dahil wala pa ding tigil sa pag agos ng mga luha niya.

"I'm sorry," I said out of nowhere.

"Don't be sorry please just make him happy i'm okat with that." she smiled to me while whipping her tears. Umiling ako sa sinabi niya.

"Lately ang cold na niya sakin hindi ko alam kung bakit. Kahit kanina magkasama kami sa shop ni ate pero hindi niya ako pinapansin."

"Jay said to me that you want to him and he promised to you that. I think he is just fulfiling his promised to you. Knowing Jay magiging marupok siya. Kaya mo yan Angela," she said. Tumango ako.

"You know what Princess you're so brave you let go the person you love for his happiness. Don't worry I will make Jay happy. I hope you'll another man that who can love you to the fullest." I gave her a smile.

"Sorry for what I did yesterday,"

"It's okay," I said.

"Can you be my friend?" She ask.

Sino ba naman ako para tumanggi. Pumayag ako maging kaibigan niya wala naman siguro mawawala pag nakipag kaibigan ako sakanya.

Nagtagal pa ang pag uusap namin ng mga ilang minuto. Nagpakilala kami sa isa't isa ng maayos. At nasabi niya din na pinsan nga niya Si Caious. OA lang talaga daw si Caious kaya ganun 'yon kahapon.

Nauna na siyang umalis ng milktea house nagpaiwan ako para magkapagisip-isip. Nag iisip ako kung paano ko ia-approach uli si Jay lalo na ngayon na ang cold niya sakin.

Nasabi ko lang naman sakanya yung "I hope never not to see you again" kasi ang landi niya lahat nalang ng babae nilandi niya.

Sa pag iisip ko may tumatawag sa phone ko. Tinignan ko kung sino ang tumarawag si Jay pala. Nagbuntong hininga muna ako bago ko sinagot ang tawag.

"Where are you?" Sa himig palang ng boses niya alam mo ng galit siya.

"Why?" 'Yon lang ang nasagot ko dahil sa kaba.

"Anong why? Umalis ka ng hindi nagpapalam!" Galit na nga talaga siya.

"Pabalik na ako diyan," sabi ko.

"You better go back here," Sabi niya at pinatay na ang tawag. Kinuha ko na yung bag ko at lumabas na ng milktea house. Malapit lang naman dito yung mall kung nasaan ang shop ni Ate.

Wala pang sampung minuto ay nakarating na ako sa mall pag park ko ay nakita ko si Jay na nakacross arm at madilim ang tingin sakin. Kinabahan ako sa tingin niya.

Lumapit na ako sakanya dahil baka pag binagalan ko pa ay maglabas na ng usok ang ilong nito dahil sa galit na ekspresyon na pinapakita niya.

"San ka galing?" Malayo palang ay 'yan na agad ang bungad niya sakin.

"Bakit galit ka na naman?" Imbis na sagutin 'yong tanong niya ako ang nagtanong sakanya.

"Bakit nga kasi hindi ka nagpaalam na aalis ka?" Tanong niya pa rin. Hindi ata kami matatapos sa kakatanong.

"Galit ka naman sakin e pano ako magpapaalam hindi mo naman ako pinapansin tapos kanina niyaya kitang kumain hindi mo ko sinabayan." dahilan ko. Tunay naman e. Nag iwas ako ng tingin sakanya. Konti nalang tutulo na ang luha ko dahil naalala ko yung ginawa ko kanina na bumili ng pagkain para sakanya pero hindi niya kinain.

Lumapit siya sakin at nagulat ako ng bigla niya akong yakapin.

"I'm sorry, I'm not mad at you. I'm just fulfilling my promise to you na hindi na ako magpapakita sayo pero malabo mangyari 'yon. Kaya hindi nalang kita pinapansin," sabi niya at lalong hinigpitan ang yakap niya sakin. Umagos na ang luha ko lumayo ako sakanya para punasan ang luha ko. Ayoko mabasa ang damit niya dahil sa luha ko.

"I'm sorry din if I push you away even if it against my will," sabi ko at tuloy tuloy na ang pag agos ng mga luha ko. Hinawi niya ang kamay ko na nagpupunas ng luha ko at siya na mismo ang nagpunas ng mga iyon.

Niyakap niya uli ako at para bang walang pake kung mabasa ng mga luha ko ang damit niya.

"I knew it, you don't like it too!" sabi niya.

Nanatili kami ni Jay na nakatayo na magkayakap sa parking lot. Wala naman masyadong tao kaya walang nakakakita samin.

I feel comfortable in his embrace.

"Hoy, bawal 'yan!" umalis ako sa pagkakayakap sakanya para tignan kung sino iyon.

Si kuya Jaycee kasama si Ate. Tinignan ko si Jay at nakangiti lang siya sa dalawa.

"Ate Shane kain lang kami sa labas ako na mag uuwi sakanya mamaya" paalam ni Jay.

"Sige ba basta wala kang gagawin na ikakagalit nami ha," sabi ate.

"Yes Ate," ngiting-ngiti naman niyang sagot.

"Hoy bro, umayos ka ha!" banta pa sakanya ng kuya niya.

"Yes na po kuya." ngting may pang-aasar sa kuya niya.

Tinalikuran na kami nila Ate kaya inakbayan niya ako at hinila palakad papunta sa gawi ng kotse niya.