Download the book for free
Chapter 5
Author: Joyceeeee97"You're afraid, afraid that he might reject you"
"You're afraid, afraid that he might reject you"
Arghh bwisit! Bat ba diko makalimutan yung sinabi sa akin ni Rona. He might reject me kunno eh hindi pa ako umaamin reject na agad eh. Nakakaasar!
I'm just his fvcking bestfriend!
Ughh wala pa akong tulog its already 3 in the morning may klase pa naman ako. Makakatikim talaga sa akin tong Rona sa akin to mamaya.
Kaso paano na si Byne?
Itutuloy ko pa kaya ang pag-iwas sa kanilang dalawa?
Hindi pa naman ako sanay na hindi makakasama yung bruhildang yun. Bahala na nga! Tutulog na talaga ako, mamaya ko na lang po-problemahin yan pag nakita ko na siya ulit.
*Tabuddiiiii! Tabudddiiii! Tabuddiiiiii!*
Waaahh! kakatulog ko palang eh. Sino ba tong tumatawag ang aga-aga amp.
"Zi! Zi! Gising kana?"
"Actually hindi pa talaga. Kaya nga nasagot ko tawag mo eh!"
"Sabi ko nga. Ang sama ata ng gising mo"
"Sino bang hindi mababadtrip ang aga-aga tumatawag ka! Katutulog lang ng tao eh. Panira ka ng tulog Rona!"
"Anong oras ka papasok? Diba 10 AM naman ang klase natin ngayon. Arat milktea tayo mamaya bago pumasok. Yun lang ay kung gusto mo"
"Bwisit! Yan lang pala sasabihin mo sa akin ginising mo pa ako. Bahala kana dyan tutulog ulit ako"
Milktea lang pala. Pwede niya namang sabihin na lang sakin mamaya eh. Tapos saan niya kaya nakuha number ko? Si Byne lang ang nakakaalam nito eh. Hays bahala na nga. Makatulog na nga lang ulit.
Yan tuloy di na ako makatulog ulit. Nawala na yung antok ko, makapag-ayos na nga lang.
So ayun na nga after 30 minutes nakapag ayos na ako. Masyado bang matagal? Ganon talaga pag maganda kaya wag na kayo magreklamo.
I'm such a feelingerang frog mygoshhh!
*Tabuddiii! Tabudiiii! Tabuddiii!*
"Bakit nanaman ba Rona? Kulit kulit mo"
"Papunta kana school?"
"Eto na papunta na"
Ay ang wengya! Pinatayan lang ako.
Nakakapanibago lang bat ni isa wala man lang message sakin si Byne. Lagi naman yun nag memessage or nag mi-missed call sakin eh. Pero simula kagabi wala na.
Bakit ko nanaman ba siya iniisip? Dipa dapat mas matuwa ako, kasi parang siya na mismo ang umiiwas sa akin eh. Atleast di na ako mahihirapan pag nagkataon. Ang gulo ko talaga, pero oks lang yun ganon talaga ulit pag maganda ang daminh gumugulo sa isipan mo.
Tips 101 na mga yan ah mga beh! kaya wag ma bother mga sis if ang daming gumugulo sayo sign lang yun na isa kang magandang dilag.
Tama na muna tips tips na yun mga beh. Pupunta pa akong skul.
-Fastforward-
So ayun na nga mga beh sa wakas after 123456 years naka rating na ako dito sa meeting place namin ni Rona the explorer. Oh diba bagay!
Pinag mamadali ako tapos siya pala tong late! Kagaling.
To Rona the Explorer:
Woii hanuna? Asan kana ghorl? Andito na ako sa Tea Hauz.
"Hi Miss, Ikaw ba yung nag seserve dito? Oorder sana ako ng milktea"
"Miss?"
Ako ba kausap nito?
"Ako ba kuya?"
Di naman sa nag a-assume pero parang ganon na nga
"Uhmm Yes. Can I order 2 milktea? Wintermelon flavor sana"
Wut? The f. Sa ganda kong ito pagkakamalan lang pala akang taga serve. Hello kuya naka uniform ako oh! Wala ka bang mata?!
"Excuse me?" Pataray kong sagot dito
"Oorder po ako" bat ang kyut ng mga smiles niya.
"Fyi kuya ah hindi ako taga serve dito. As u can see kuya ah naka uniform ako oh, iba ang uniform ng mga taga serve sa mga mag-aaral. Bulag kaba?!"
Diko na talaga mapigilan ang sarili kong magalit. Kakahigh blood naman kasi talaga. Gandang bungad ulit sa umaga kasing handa ko lang.
"Ay sorry miss. Diko napansin agad"
Bahala siya jan maka alis na nga lang itetext ko na lang si Rona.
To Rona the Explorer:
Hoy! Dun na lang tayo sa cateen magkita. Ayoko na ng milktea nagbago na isip ko. Wait kita dun.
Infairness pogi si kuya, bagay sa kaniya ang uniform ng mga sundalo. Tapod yung hubog ng katawan niya mga bes juskoo! Captain Ri, is dat you?
Type ko na sana eh kaso pinagkamalan ba naman akong taga serve ng milk tea. Like hello kuya FYI lang ah ni minsna diko pinangarap maging server lang dito sa Tea Hauz. Mygoshh!
Pero type ko talaga siya mga beh kahit na pinagkamalan akong server amp.
"I.D"
"Wait lang naman kuya kunin ko lang sa bag ko nakalimutan ko lang isuot eh"
Hala asan na yun? Andito lang sa bag ko yun eh. Di ako pedeng magkamali nilagay ko talaga dito yun bago umalis sa bahay.
"Asan na ineng? Alam mo naman sigurong dika pedeng makapasok ng walang I.D"
Si manong guard naman ang atat. Hinahanap ko pa eh.
Ay shit! Naiwan ko ata sa Tea Hauz.
"Wait lang Manong guard naiwan ko ata sa Tea Hauz"
Sabay mabilis akong tumakbo pabalik sa Tea Hauz. Shems sana lang andun pa yun.
"Ate may nakita pp kayong I.D sa table?"
"Ay wala naman."
"Sige te salamat."
Sino naman kaya kumuha nun? Kahit na nanlulumo, bumalik ulit ako sa skul. Pakikiusapan ko na lang siguro muna si Manong guard.
"Manong guard baka naman po pwede niyo na muna akong papasukin. Ngayon lang naman akong pumasok ng walang I.D eh"
Sana lang gumana. Payag kana manong guard plsss!
"O sige. Pero ngayon lang to. Sa susunod na papasok ka pa ulit na walang I.D. diko na papalagpasin"
"Hala! Salamat ng marami manong guard!"
Buti na lang talaga mabait si Manong Guard. Kasalanan lahat to nung lalaking yun eh!
*Psst! Psst!*
From Rona the Explorer:
Hala sorry ghorl. Pinatawag kasi ako sa office, kasi yung pinsan ko magtatransfer eh ako yung nag aasikaso. Kita na lang tayo sa canteen mamaya. Next time na lang talaga siguro mag milktea.
Pinaghintay lang talaga niya ako sa Tea Hauz eh. Di na lang sana sinabi na may gagawin pala siya.
Makapunta na nga lang sa canteen.
SOMEONE'S POV
"Hi Miss, Ikaw ba yung nag seserve dito? Oorder sana ako ng milktea"
Parang wala lang narinig.
"Miss?" Ulit kong tawag dito.
"Ako ba kuya?"
Naka droga ba to? Malamang siya kausap ko, wala naman ng ibang tao dito ah.
"Uhmm Yes. Can I order 2 milktea? Wintermelon flavor sana"
Hala anong kasalanan ko dito? Bat ang taray. May mali ba akong nasabi.
"Excuse me?"
Ang taray talaga pero ang kyut niya kahit tinatarayan niya ako.
"Oorder po ako"
Katakot namang tumingin to.
"FYI! kuya ah hindi ako taga serve dito. As u can see kuya ah naka uniform ako oh, iba ang uniform ng mga taga serve sa mga mag-aaral. Bulag kaba?!"
Ehh? Akala ko nagseserve din siya. Kaya pala galit siya sakin HAHAH. Mlay ko ba kasi eh kakulay nung uniform niya ang mga uniform ng mga nagseserve dito sa Tea Hauz eh.
"Ay sorry miss. Diko napansin agad"
Hala umalis tuloy, sayang diko nalaman pangalan niya.
Paalis na sana ako ng may mapansin ako sa side ng table ni miss masungit. Naiwan niya I.D niya. Ang ganda ganda ang sungit naman, pero bagay lang sa mukha niya ang kaniyang pangalan.
"Zia Zamille Aquino"
Basa ko sa pangalan niya sa kaniyang I.D. babalik ko na lang ito sa kaniya pag makita ko siya ulit.
Share the book to
Facebook
Twitter
Whatsapp
Reddit
Copy Link
Latest chapter
Behind Those Smiles Chapter 15
Bigla akong nasamid dahil sa sarili kong iniisip. Gusto ko man sagutin si Thirdie pero walang lumalabas sa aking bibig.Gustong-gusto kong kalimutan muna ngayon lahat ng nagpapasakit ng ulo ko, pero mukhang hindi ko magawa sa isang ito.Parang multong bigla na lamang sumulpot si Thirdie sa harapan namon dito sa Isla. Multong kahit kailan ay hindi mo maiiwasan.Bahagya akong niyugyog ni Kikay, "hoy Zi, kanina ka pa namin tinatanong kung saan mo gusto mag stay muna." Saad niya sa akin.Sinabayan naman ni Rona ang pinsan niya, "wala ka nanaman sa wisyo Zi. Lagi ka nalang ganyan. Minsan iniisip ko na over study kana. Mukhang sa susunod na araw mental na bagsak mo." Sinserong aad naman nito sa akin.Kahit hindi ko lingunin si Thirdie, alam ko bahagya siyang natawa dahil sa kalokohan ni Rona.Gigil talaga ako sa babaeng ito!"Huwag mo kasi akon
Behind Those Smiles Chapter 14
Hindi parin ako makapaniwalang nasa harapan ko ngayon si Thirdie. Sa dami ng taong pwede kong makita ay siya pa talaga.Pagkabitaw ni Thirdie sa akin agad niya akong tinanong, "hey! Are you okay?"Ngunit ni isang salita ay walang lumalabas sa aking bibig."Ehem! Baka naman matunaw na yan Zi." Biglang saad ni Rona na nasa tabi ko na pala.Tinaasan ko ng kilay si Thirdie, "what are you doing here? Are you stalking me?"Lakas loob kong tanong sa kaniya.Tinawanan lang ako nito. " Excuse me? You're accusing me again that I'm stalking you. Nung una inaamin kong I'm stalking you talaga, pero ngayon, I'm not. I'm always here during weekends." Paliwanag niya sa akin.First time? So I'm right that time, but, he denied it."O-kay." Napahiya kong tugon kay Thirdie."Akala ko namamalikmata lang ako kanina ng makita ko kayong
Behind Those Smiles Chapter 13
Sa wakas, after 12345678 minutes nakarating din kami sa destinasiyon namin.Palaui Island.Mahinang basa ko sa karatulang nasa tabi ng puno.Talaga ngang kahanga-hanga dito. Ang gaganda ng mga tanawin.Hindi nagkamali sina Kikay sa pagpili sa lugarna ito.Wow!"Uyy anong tawag dun oh?" Turo ko sa nakatayong parang bahay na nasa taas ng bundok.Sinundan ng tingin ni Rona ang tinuturo ko sabay sabing, "yan ang Cape Engaño. A historic "parola" or a lighthouse. Yan ang isa sa talagang dinadayo ng mga dayuhan dito. Ang ganda no Zi?"Liningon ko ang gawi ni Rona, pinag-aaralang mabuti ang kaniyang sinambit. Halata mo sa kaniya ang pagka proud niya sa mga sinabi niya.It's one of a kind. Habang hinihintay si Kikay, napagpasyahan ko munang maglakad sa gilid n
Behind Those Smiles Chapter 12
This place is heaven!"Let's go, maglalakad muna tayo bago makarating sa may mga bangka. This is exciting!"Halata sa pagsasalita ni Kikay ang excitement.Aliw na aliw ako sa mga nakikita ko habang kami ay naglalakad. Hindi ko mapigilan ang sarili ko na mamangha ng paulit-ulit.After 10 minutes, nakarating kami s lugar kung saan ang daming mga bangka. Ngayon lang ako nakakita ng ganito karami. Hindi ako pamilyar sa lugar kaya hindi ko alam kung ano ang tawag nila dito.Ang tubig mula sa dagat ay tila bang nang-aakit. Parang tinatawag ako nito."So, before we reach our first destination, we need to ride a boat. Mga 45 minutes siguro tayo palutang-lutang dyan sa dagat."Agarang saad ni Rona, na sinabayan pa niya ng nakakalokang tawa.
Behind Those Smiles Chapter 11
Naguguluhan man, ngunit mas nangingibabaw ang awa ko ngayon kay Thirdie. Ang Thirdie na kaharap ko ngayon ay ibang-iba sa Thirdie na laging pilyo sa harap bg ibang tao. Puno ng lungkot ngayon ang mga mata niya. Walang bahid ng saya ang makikita mo dito.Hindi ako sang-ayon sa rason na kaya ako papayag ay dahil gusto kong makalimutan si Byron. No, I'm not like that, gusto kong kusa kong makalimutan lahat ng 'yun ng walang ginagamit na ibang tao."Ami?" Biglaang tawag sa akin ni Thirdie.Abala ako sa pag-iisip kung kaya't nakalimutan kong kasama ko pa pala si Thirdie."Hah? Ano nga ulit yung sinasabi mo?" Natawa siya sa sinabi ko. Not a genuine laugh at all."Ang lalim naman masydo ng iniisip mo. I said you can go now, kasi sabi mo diba may gagawin ka pa?"
Behind Those Smiles Chapter 10
Nang magsimula na ang klase namin, hindi na ako kinausap pang muli ng magpinsan. Buti na lang at tinantanan nila ako lalo na si Kikay. Parang hindi siya nauubusan ng tatanungin, siguro future lawyer to amp. Kung makapagtanong kala mo naman nasa korte.Nabasa at napag-aralan ko na kagabi ang lesson namin ngayon kaya kahit hindi ako masyadong nakikinig sa mga tinuturo sa amin."Hey there Miss Masungit!"Heto nanaman tayo! Kanta talaga yan charr."Ano? Ibabalik mo na ba ang ID ko? Kung hindi naman pwede bumalik kana sa upuan mo. Kita mo naman diba, may klase ho tayo."Pabulong kong sagot kay Kian."Not that fast Ami. I won't give you your ID. Kung gusto mo talagang makuha ang ID mo. Usap tayo mamaya, may sasabihin ako sayo."Wow! Apakademanding juskoo! Stress talaga ang bangs ko sa lalaking to. Ano naman kaya
Behind Those Smiles Chapter 9
ZIA'S POV"Waahhh kaasar talaga!!"Hanggang sa nakarating na ako sa bahay, hindi mawala sa isipan ko ang nangyari kanina sa hospital.May sakit ba si Byron? Kung meron man ano kaya yun? Mukhang
