Behind Those Smiles

"Zi are you coming with us tonight?"

Eto nanaman po yung bestfriend kong puro lakwatsa. Ganito lagi ang eksena namin before ang uwian.

"Bakit anong meron By?"

Nakakapagtaka lang kung bakit nagyayaya nanaman ang bruhildang to. Kahapon mga nagpunta nanaman kami sa isang bar kasi nga birthday niya.

"I just want to celebrate thats it, come on Zi magsaya ka naman kahit minsan lang,wag puro libro ang hawak mo, ako ang nahihirapan sayo"

Hindi nanaman ako titigilan neto hangga't di ako pumapayag sa gusto niya.

Nanahimik na lang ako at nag focus sa binabasa ko ng biglang sumulpot si Byron sa harapan ko.

"Oyy kung makatitig ka sakin parang gusto mo na akong patayin ah"

Hala! Kakahiya ka talaga Zi. Hindi ko namalayan na napatitig na pala ako sa kaniya.

Umayos ka self, kaibigan lang kayo niyan. M

Matagal na akong may gusto sa kaniya, kaso iba ang gusto niya at yun ang bestfriend kong si Byne.

This past few days nga lagi ko silang nakikita magkasama. Nasasaktan ako ngunit diko na lang pinapahalata, gusto ko lang naman maging masaya yung bestfriend ko kahit na ikasakit ko pa ito.

Andami ko nang sinasabi pero hinde niyo pa pala ako kilala hahaha.

By the way I'm Zia Zamille Aquino, and yung bestfriend ko na tinutukoy ko is si Byne Alonzo. Nasa third year high school pa lang kami at same section.

Mula nung mga nasa pre-school kami kaibigan ko na siya. Kaya halos hinde na din kami mapaghiwalay ngayon. Kung nasaan ang isa dapat andun din ang isa.

Para kaming kambal na hindi mapaghiwalay. Kaya pati parents namin lagi kaming tinutukso na baka sa susunod is magkapalit na kami ng mukha dahil sa sobrang dikit namin.

Yung nag-iisang lalaki naman na gusto namin ay si Byron Cruz.

Sino ba naman kasi ang hindi magkakagusto sa kaniya, bukod aa gwapo siya ay mabait din siya. Marespeto sa mga babae hindi tulad ng iba dyan kung makaasta akala mo naman ang gwapo. Umay!

Gaya nga ng inaasahan, hinde talaga ako tinantanan ni By, short for Byne. Ayoko na sanang sumama kasi alam ko naman kasama niya ulit si Byron kaso wala nakong nagawa kundi ang sumunod na lang.

"Zi, seven o'clock ah dapat andun kana. Bawal ma late. Bye bye Zi, see you later, love you!."

Hays mas gusto ko pang magbasa ng magbasa ng mga libro kesa magpunta kung saan- saan eh.

"Okay. Bye By, love you too"

I smiled at her genuinely but my smile fades immediately when I saw Byron walking towards her direction. How I wish I can be beautiful as Byne too.

Hanggang kailan ko kaya maitatago tong nararamdamn ko para sa kaniya?

Kapag malaman ba ni By, magagalit siya sakin?

Iiwasan niya ba ako?

Kung ano man sagot hinde ko din alam.

Dali-dali kong iniwas ang tingin ko sa kanila ng lumingon si Byron sa gawi ko.

Labag man sa kalooban ko, umuwi na lang ako ng hindi kasabay si Byne. Nasanay ako na siya lagi ang kasabay ko, pero mukhang iba na ngayon ang sitwasyon.

Kailangan ko na sigurong sanayin ang sarili ko na hindi ko na siya laging makakasama. Mukhang nagkakabutian na sia ni Byron eh.

Pagkauwing pagkauwi ko nag-ayos na agad ako, baka kasi mamaya andyan na si Byne. Ayaw na ayaw pa naman niya ng nalalate ako. Nag suot lang ako ng high waist na jeans at ang croptop na paborito ko.

Hindi ako maarte sa mga gamit. Noong buhay pa si mama, lagi niya sa aking sinasabi na kahit konting bagay lang daw kailangan kong i-appreciate, kasi baka yung maliit na bagay na yun ang magbigay aayo ng sobrang kasiyahan.

Miss na miss na kita Ma, kayo ni Papa.

-fastforward-

Nandito na ako ngayon at kasalukuyang pinag mamasdan ang mga tao habang nag sasayaw.

Makikita mo sa kanilang mukha ang tunay na saya. Sana ganon din ako, sana kasing saya ng buhay nila ang meron ako.Walang tinatago at nagpapakatotoo.

"Oyy Zi!"

Bigla akong natauhan ng tinawag ako ni By.

"Ano nanaman ba ang iniisip mo dyan hah? Andito tayo para magsaya, for god sake Zi!"

Hays sana nga lang ganon na lang kadaling maging masaya.

Hindi ko na lamang siya pinansin at diretsong linagok ang alak na nasa harapan ko.

"Shit! ampangit talaga ng lasa ng alak. Bakit ba gustong-gusto nila to eh ampangit pangit naman."

Hindi ko naman hilig ang ganito pero natuto lang ako nung lagi akong sinasama ni By sa mga lakwatsa niya.

Kinaumagahan, nagising na lamang ako sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko.

Ang sakit ng ulo ko fvck, kaya ayokong nag-iinom eh. Pero paano ako naka uwi sa bahay?

Sa pagkakaalam ko, sobrang lasing ako kagabi.

-flashback-

"Guys I want to tell you something!!"

Natuon lahat ng atensyon namin kay By nang bigla siyang magsalita.

"Kami na ni Byron! Finally HAHAH after how many months. Buti nga nahintay niya pa ako."

Bigla na lamang ako nanlumo sa nalaman ko ngunit hindi ko na lamang ito pinahalata sa kanila.

Simula nang sinabi niyang sila na inom na ako ng inom. Hangga't hindi ko na namalayan ang sarili ko na nakikisama na sa mga taong nagsasayaw.

It hurts, but, I should just accept the fvck that the boy I love, has a relationship with my bestfriend now.

Kahit kailan naman hindi ako pinipili kaya tanggap ko na yun, sanay na ako.

"Hey!  bestfriend , finally congrats! I'm happy for the both of you"

Tinago ko ang kalungkutan ko sa pamamahitan ng aking mga ngiti.

"Wag mong sasaktan yang bestfriend ko Byron ahh"

"kahit na nasasaktan niyo na ako"

Gusto ko yan idagdag ngunit pinigilan ko na lamang ang aking sarili.

"Okay ka lang?" "Hindi ako okay". "Gusto ko nang umuwi"

Yan na lamang ang nasabi ko. Nagpresinta na si Byron na ihatid ako, para siguradong maka uwi daw ako ng maayos.

This is so akward!

Bat kasi pumayag ako na ihatid niya ako! Gaga ka self tinaggihan mo na lang sana.

Buong byahe, walang nagsasalita sa aming dalawa.

Nang malapit na kami sa bahay na tinitirhan ko, dun pa lamang ako kinausap ni Byron.

"Okay ka lang talaga Zami? Bat antahimik mo naman ata ngayon?"

Basag sa katahimikan ni Byron,ngunit wala akong maisagot sa kaniya baka madulas lang ako at may masabi akong ikakapahamak ko.

-end of flashback-