All Chapters of Beneath What it Seems: Chapter 31 - Chapter 40

Sucks   I need to explain to him. He was hurt. I know and I understand. Hearing those words might really be painful. But those are not the entire truth. He mi

Balita"Bakit ka ba kasi nag-transfer?"Natigilan ako sa tanong ni Ava. Nakita ko ang nag-aabang na mukha rin nila Quinn at Zoe sa screen.

Hell   Namangha ako sa tayog ng gusali ng kumpanya. Kung napabilib na 'ko ng exterior nito ay mas lalo naman sa interior. Detalyado ang bawat disenyo sa loob. Hindi maipagkakailang design firm nga ito. Dumoble ang excitement ko habang pumapasok. Nakasaad sa dokumentong ipinadala nila sa email kung saan didiretso pagdating dito. Sumakay ako

BwisetGusto kong umurong.Gusto kong tanggihan ang trabaho.Gustong-gusto ko.

NowDahil sa nangyari kahapon ay minabuti kong sa cubicle ko na lang ituloy ang pagbuo ng portfolio. Pakiramdam ko'y wala na kong mukhang maihaharap sa kanya. Gusto ko na lang magpalamon sa lupa nung pareho na kaming nasa conference room ulit kahapon. Ni hindi na ako nagtapon ng tingin sa banda niya. Hindi ko maiwasang isip

Bukas na langR-18: Contains explicit scenes.Walang sinayang na oras si Ridge. His tongue forced itself on my lips which are tightly closed. He left no space between us while locking me in place. Ang isa sa mga kamay niyang nakapulupot sa akin ay umakyat sa likod ng ulo ko. Like he didn't want it to pull away.Nagtatalo

DefeatedKaya nang maalimpungatan ako noong madaling araw ay sinamantala ko na ang pagkakataon. Mahigpit ang pagkakayakap sakin ni Ridge kaya't dahan-dahan ang pag-alis ko sa braso niya. Sa unang subok ko ay mas humigpit lang ito at siniksik niya pa ang sarili patungo sa akin.Sinilip ko kung nagising siya ngunit hindi naman. Mul

Siya yunOliver said that he will surely drop by some other time to take me out on a "friendly" date. I just laughingly said okay though I wasn't really sure if I mean it.

Not everyoneHalos hindi ako pinatulog ng nalaman kong iyon. Idagdag mo pa ang imahe ng nakaluhod na si Ridge habang nababasa ng ulan. Binagabag din ako ng pagkabahala kung nakauwi kaya siya nang ligtas sa kabila ng hirap na makahagilap ng

DeserveLinggo na noong sumunod na araw kaya't tulad ng nakasanayan ay wala na sila Mama paggising ko. Maaga silang umaalis para sa scheduled check-up ni Papa dahil medyo malayo pa rito ang ospital. Sa nakahandang almusal ay nag-iwan pa ng