All Chapters of Tasteless Price [Fil/Eng]*completed*: Chapter 31 - Chapter 40

"Shit! It fucking hurts!" Sigaw ko at napahawak sa ulo. "Sino ba kasi 'tong naka-tatlong bote ng beer?" Napangisi naman siya, "Infairness ang cool mo kagabi insan. Dire-diretso mong nainom 'yun? Really?"  Sinamaan ko naman siya ng tingin, "Shut up!"Bumaba na lang ako para magtimpla ng kape at ng kahit papaano ay mawala ang pisting hang over na 'to. Naabutan ko namang naghaharutan si Aisie at Dienvel kaya napairap ako. Hindi ko na lang sila pinansin at dumiretso na sa kusina at nagtimpla na ng kape."Kamusta naman ang puso natin teh?" Tanong ni Aisie at naupo sa tabi ko."Tumitibok pa kaya buhay pa ako. Don't worry." Bigla naman niya akong kinotongan at halos mangudngod ko na ang labi ko sa mainit na kape. Shit!"Ano ba?! Kitang umiinom ako dito. 'Pag ako napaso."Sarkastiko naman siyang natawa, "Mas maganda nga 'yon at nang magising ka n

"Here's your order. Thank you for patiently waiting." Iniabot ko naman sa kaniya ang paper bag at iniabot na ang bayad sa'kin na agad ko namang sinuklian."Thanks," Sabi niya at umalis na. Napalingon naman ako sa mag-jowa ng mag-ngiting asong ulol. Charot!"O, ano?""Teh... Wala teh. Excited na akong ikasal." Napairap naman ako at bumalik na sa kusina para gumawa ng cupcakes. Lumabas na rin naman si Dey ng matapos na niya ang brownies.Tinawag ko naman si Madie at inutusan na bantayan ang cupcakes na nilagay ko sa oven at saka gumawa ng apat na frappé. Kumuha na rin ako ng brownies at inilagay sa babasaging pinggan. Lumabas na ako ng kusina at padabog na inilagay sa lamesa ang tray."Woah! Thank you boss! Libre 'to diba?" Napairap na lang ako sa sinabi ni Dienvel at saka naghila ng upuan sa tabi ni Deyl."Kain na! Gawa ko 'yan. Goodness!" Excited na sabi ni Deylia at nauna nang kumu

Alas sinko pa lang ng madaling araw ay nagising na 'ko. Hindi ko alam kung na-eexcite akong makita siya or hinahanda ko lang ang sarili ko. Ayaw ko na rin kasing maulit ang nangyari 10 years ago. Hindi ko pa kasi matanggap na may iba na talaga at anak niya pa ang taong kinaiinisan ko at ang taong mahal ng mahal ko. Mabuti nga si Rendein... Ang nanay at ang mahal ko ay kasama niya. Samantalang ako ay nag-iisa na lang at kung hindi pa mabait ang kapatid ni dad na si tita Aldleyie siguro ay nasa kangkungan na ako ngayon. That's why I am so thankful to her and her family. Sila ang naging pamilya ko nang iwan ako ni daddy.Napalingon naman ako sa tabi ko nang gumalaw si Dey. "Sleep ka muna. It's fucking early." "Hindi na ako makatulog." Napaupo naman siya at kinusot ang mga mata."Kahit tulog ako ay pakiramdam ko naririnig ko ang mga iniisip mo. Nagising tuloy ako." Natawa naman ako at tinalikuran

"Let's take a picture!" Masayang sabi ni Dey at tinawag ang photographer na ni-pipicture-an ang ibang mga abay."Come on!" Sigaw ni Dey at hinila na ako palapit sa photographer.Nagtawanan naman kaming dalawa at pumwesto sa naka-saradong pinto ng simbahan. Maya-maya ay dadating na si Aisie. Nasa loob na rin si Dienvel at kanina ay tinatawanan namin siya dahil hindi niya mapigilan ang mga luha niya. Sino naman kasi ang hindi maiiyak na ikakasal ka sa taong mahal mo? "Vendel!" Sigaw naman ni Dey at agad akong hinila palapit kay Vendel."Woah! What now beautiful ladies? After how many fucking years ay ngayon lang tayo nagkita ulit." Hinampas ko naman siya sa braso. "Bibig mo, uy nasa simbahan tayo.""Magpakasal na rin tayo Lushiane," sabi niya at kinindatan ako. Hahampasin ko na sana siya ulit pero nabigla ako ng may maramdamang braso sa aking baywang."Goo

Nandito na kami sa venue at kasalukuyan akong nakasimangot habang tinititigan ang wine glass na nasa harapan ko. Paano ba naman kasi... Kasama namin si Xalent sa table. It is supposed to be me, Deylia and Vendel. But I was irritated when Deylia said na kasama namin siya sa table. No choice naman ako kundi ang um-oo or else ay baka magkagulo pa. "Why are we so quite guys?" Mapaglarong tanong ni Deylia at saka napatingin sa akin at kay Xalent."Oo nga. Bakit ang tahimik mo baby Lush." Napatingin naman ako kay Vendel. Pati si Xalent ay napatingin din sa kaniya kaya bigla siyang tumikhim."I mean... Lushiane," he playfully said while grinning on Xalent. What's wrong with them?I heard my cousin's awkward laugh. "Come on! Huwag nga kayong sumimangot na dalawa diyan." Inirapan ko na lang siya at tuumingin sa emcee na ngayon ay nagsasalita."So... Let's welcome our newly weds!" She announced. Nakita

Tulala lang ako habang hawak ang shot glass. Alas otso na ng gabi at nanatili kaming magkakaibigan dito at iilang mga bisita para mag-inuman. Even Xalent is still here. Sana ay umuwi na lang siya dahil naaalala ko ang ginawa niya. Kaloka!"Naninibago ako kay baby Lushiane," malungkot na sabi ni Vendel kaya bigla akong napatingin sa kaniya."I'm not that type of talkative person. And you know that.""You're quite serious baby," sabi niya at napangisi. Napatalon naman ako sa gulat ng biglang hawakan ni Xalent ang baywang ko kahit na nakaupo.Nakita ko namang nagpigil ng tawa si Vendel at 'yong tatlong mga buang naman ay naubo at napakunot noo. Pilit ko namang tinatanggal ang kamay niya sa baywang ko pero sadyang hinihigpitan niya kaya wala akong magawa kundi ang padabog na laklakin ang alak na nasa shot glass ko."Don't drink too much," he whispered at me kaya labis akong kinilabutan

Nang makapasok na kami sa bahay ay agad niya akong iniupo sa couch. He removed his black suit and tie, leaving with his white long sleeves. Tinupi niya naman 'yun hanggang sa kaniyang siko."What do you want?" Tanong niya habang nakatayo sa harapan ko."You." I smirked and saw his shocked faced and amusement."I mean... What do you want to eat or drink?" I laughed and pointed his lips."Shit! You want my lips?" Tumango naman ako."Why?" "It's delicious. I want that." Wala sa sarili kong sagot at nahiga sa couch."Unbelievable! I thought you hate me na?" He asked."I can't move on nga. And I didn't say I hate you! I said I love you." He smirked."You said what?" Hindi makapaniwalang tanong niya at nilapit ang mukha niya sa mukha ko."I said... I love you," naiinis kong sabi habang hinihintay ang halik niya.

"Are you out of your mind?! Bakit mo hinayaang sumama ako sa kaniya?" Iritado kong sigaw kay Deylia.I just got home at talagang dumiretso ako dito sa kuwarto para sigawan ang pinsan ko. I'm frustrated right now. I want to  know everything. Pero hindi ko pa kayang alalahanin dahil mas lalo atang sumasakit ang ulo ko."Gusto mo rin naman," sagot niya na nakatitig pa rin sa cellphone niya.Inis naman akong napasabunot sa buhok ko. "I am not!"Napangisi naman siya at hinarap ako. "You're clingy pala insan?"My brows furrowed. "Huh?""You keep on hugging Xalent and asking for his kisses. Baliw na baliw ka na talaga sa lalaking 'yon!" Humalakhak naman siya."What the fuck?! Is that true? Sinabi niya rin sa'kin 'yan," hindi makapaniwala kong tanong."Oo. Pambihira insan! Nagulat kaming lahat no'ng sinabi mo na hindi ka uuwi kasama siya kapag hindi ka

Isang linggo na ang nakalipas pero ang hinayupak na si Xalent ay hindi pa rin ako tinatantanan. Kapag alam niyang mainit ang ulo ko ay sasadyain niyang bigyan ako ng halo-halo and leaving me with that damn hickey on my neck. Nasanay na rin ang magkapatid sa kaniya at natatawa sila sa tuwing pinapanood nila kami.Si Deylia naman ay bumalik na sa Manila for her work. Ang mag-asawa naman ay pumunta sa Singapore para sa honeymoon nila. Sana magka-anak na sila para may alagaan at pagkatuwaan naman ako at saka para mawala ang stress ko ng dahil sa pisting Xalent na 'to."Two box of cookies please," sabi ni Xalent ng makarating siya ngayon. "And please give me my babe." Nangunot naman ang noo ko habang nilalagay sa paper bag ang order niya.I heard him chuckled when he stared at me. "Damn! You're cute with that turtle neck. So you don't want to have hickey? That's good when you're wearing that turtle neck.

Huwebes na ngayon at laking pasalamat ko na walang Xalent ang nanggulo ng dalawang araw. Naging busy na rin ata siya. Tsk.Inaayos ko ang sarili ngayon dahil may meeting about sa renovation. And bukas ay bibisitahin namin ni tita ang winery para tingnan kung may progress ba. Ayaw ko nga sanang pumunta pero kailangan dahil ako ang nagmamay-ari. Kaloka! I just wear my corporate attire at umalis na papuntang building. Pagdating ko ay dumiretso muna ako sa office at tinawag ang aking sekretarya."Can you send me a copy of the important events that I'm going to join this coming week?""Yes ma'am. I'm going to send it to your email, later." Tumango naman ako at hinayaan na siyang lumabas ng office. Wala sa sarili akong sumandal sa swivel chair at pinaglaruan ang ballpen sa aking daliri. Nilagay ko naman ang isa kong kamay sa aking baba at nag-isip ng malalim.I opened my compu