All Chapters of Doctor Alucard Treasure [Tagalog]: Chapter 221 - Chapter 230

( Monina's POV )Gagawa lang naman ako ng mini scrap book kung sino nga ba si Cedrick.May nakuha na akong ilang personality niya. Saka yun lang ang mapagkakabalahan ko, habang nakakulong nga sa pamamahay na ito.Atleast nag-iisip ng mapagkikitaan.Dalawang oras ko nagawa ang scrap book. Wala pang laman, dahil kailangan ko idevelop ang mga larawan na nakuha ko.Teka lang diba lumalabag ka na nito sa batas Monina?Hehehe. bakit ngayon ko lang yan naisip. Eh matagal ng sideline ko ang ganto.Saka limpak ang makukuha kong salapi dahil maraming curious kay Dr. Alucard kung sino nga ba siya.Magtatayo ako nito ng sariling Magazine Company! Yeah! Ang mga taong may buhay shobiz at biniyayaan ng magandang pangangatawan at mukha kaya habulin ng mga fans.Soon. Magiging CEO ako ng isang Magazine Company. Haist… Ilang taon ka na nga Monina?Ano ba! Wala naman sae dad ang mga pangarap na yan. Maabot ko yan! Habang may

((( Secretary Lee POV's )))Napapangisi si Master Cedrick sa mga naririnig niya.Ang problema dito, maayos naman na manufacture yung gamot. Na –idistribute sa mga drug store. Saka maraming test ang ginawa para malaman ang kakayanan ng gamot. Ano itong nangyayari?Nagulat na lang kami ng tumayo si master Cedrick. Napapikit ako. Kanina pa ito di nagsasalita. Lumnapit sa nagsasalita.Nang kinuha nito ang gamot."Secretary Lee!""Master Cedrick." napatayo ako."Get me a sample na mabibili mismo sa drug store!""Yes Master Cedrick." saka senenyasan ko ang isang assistant ko."Get also a two white rat for a conducting tests."Walang umiimik sa loob hangang sa napa-abante na nga ang nagsasalita."Retain to your position." tayo nito nang matuwid na parang nagulat ito.Saka nga binuksan ni Master Cedrick ang isang botelya ng gamot. Ibinuhos ang mga capsule sa harapan nito."Mamatay ka k

( Secretary Lee POV's ) Ito ang ayoko. Si Master Cedrick mismo ang mag-isip kung ano nga ba anga nangyayari sa paligid. Ang ginagawa ngayon ni Master Cedrick ay may patutunguhan.Well, di lang maayos ang pag-iisip ko ngayon, dahil nga wala akong pahinga nitong mga nakaraang araw.Inabot ko na din sa kanya ang medical gloves. Saka nga nito isinuot na nakatitig parin ang mga mata sa director at grupo ng releasing department.Itinunaw sa kunting tubig ang gamot na galing sa labas. At ang gamot na galing sa laboratory ng gamot.Saka inabot ko ang medical syringe.Ipinakita niya kung paano hinigop nito ang gamot. Una yung gamot na galing sa labas. Itinurok niya ito sa daga, at wala ngang Segundo… lumbas sa mata, ilong at bibig nito ang dugo, matapos magpa-ikot-ikot sa loob. Nawalan na ito ng malay.Ang putting daga, naliligo sa sarili nitong dugo.Napapikit si Master Cedrick…Hindi kaya&h

((( Monina POV's )))Di ko namalayan nakatulog ako.Kaya ng magising ako… maaga. Dahil natulog nga ako ng maaga. Habang alammko nagkalat sa sahig yung mga art material na ginamit ko saka mga ginupit.Napamulat-mulat ako..At wow… nasa higaan na ako.Galing naman talaga ni Rhoa, ang macho para buhatin ako at ihiga.Ngunit may nashapol na naman ang kamay ko.Halos napabalikwas ako ng bangon dahil si Cedrick! Mahuhulog pa sana ako. Kung di lang nabalance sarili ko.Yun pala… hindi.Si Cedrick na agad, nahawakan ang kamay ko."Bakit ka dito natutulog!""Bahay ko ito Monina." simple niyang sagot sa mababang tono ng boses nito. Di palaban ng kagaya sa akin."Porque bahay mo ito, talagang kailangan mong pumasok sa silid ng babae?!""Tss. Maghintay ka lang at ikakasal tayo. Shut up. "Saka niya ako tinalikuran at matutulog na lang. Kesa makipagbangayan sa akin.ibig

((( Cedrick POV's )))Dahil nga sa ginawa kong experiment. Naalala ko na anamn si Vanessa sa dagang, naliligo sa sarili nitong dugo.Sumakit ang ulo ko, ngunit yung problema ngayon ang kailangan harapin.nagpahinga ako sa loob ng aking opisina. Sinadya kong walang ilaw. Isinandal ang sarili sa upuan, saka napahilot ng sintido.Mike was doing her job to florish everything na di nga maging malala ang problemang ito.Nang maramdaman kong may humihilot ng likuran ko. Naalala ko si Vanessa.She used to surprise me ng masahe sa batok.Kaya napamulat ako.Walang tao.Lumilipad na naman ang isipan ko kay Vanessa. Kumakabog ang puso ko. Di maganda. nasasaktan ako.Hangang sa ipinikit ko ulit ang aking mga mata.Ang panunuya naman ni Monina ang naalala ko.Napangisi na lamang ako.Akala mo ba sa akin Monina, may bagay na magpapatinag sa akin? Kahit ganitong problema, di ko matatangap bilang challen

( Cedrick POV's ) Ngunit pagdating ko, sumalubong sa akin ang makalat niyang silid.Ngunit ang napansin ko… bakit natutulog ito sa sahig?!Tsk!Kaya binuhat ko ito. Saka hiniga sa kama. Ang ginawa nitong pasasalamat sa akin? Tulog na binisil ang binti ko.Oh shit!na siyang ikinalayo ko.Saka nga napayakap sa isang unan.Napaharap ako kay Rhoa."Saan galing ang mga yan?""Gustong ipabili ni Miss Monina.""Para saan." na di niya ako sinagot dahil di alam ang isasagot. hangang sa pinulot ko ang bagay na ginawa nga niya.A Scrap book na may pangalan ko. Na ikinatitig ko ulit sa baliw na tulog.Napabuntong hininga na lamang ako.Kumukuha siya ng kursong Journalism. Ibig lang sabihin, gusto niya sa mundo ng mga media."Rhoa, make sure bukas na i-sanitizer ang sahig. iligpit mo na ang mga kalat niya. Saka i-akyat mo dito ang pampatulog ko.""Yes Master Cedri

((( Monina POV's )))"Good Morning Rhoa!" bati ko sa kanya. Na parang ako tuloy yung nanunuya sa kanya, dahil nakasimangot ito. Nagtatanong kung ano ba ang maganda sa umaga.Hahaha. Nakakuha lang naman ako ng personal signature ni Cedrick."Wala ka bang tulog Rhoa? At para saan yang madamig galoon ng alcohol?""Pang sanitizer lang naman po ng silid mo! Sa sahig pa kasi natulog. Tsk!""Eh?""Ewan ko sayo Monina. Nakahanda na almusal mo sa mesa.""Wag ka mag-alala Rhoa, pahinga ka mamaya. Matulog ka at ako ang bahala sa boung bahay. Ako magluluto.""Hoy! Tigil-tigilan mo yan. Baka daragdagan mo lang ang tranaho ko!""Seryoso. Di naman ako laking donya. Alam ko ang gawain Rhoa. Kaya no need to worry. Talagang makakapahinga ka."Inirapan ako saka nga dinaanan na lang ako.Pagpasok ko, nakahanda na ang almusal. ulit… mag-isa akong kakain.Gisingin ko kaya si Cedrick.Hindi eh. Mas gugus

( Monina POV's ) Kaya naman tumalikod na ako kay Rhio at baka malagyan pa ng boses.Jusko po. Ikaw ang magkakaroon ng tama kapag inamin mong nahuhulog ka kay Cedrick.Baliw na talaga ako.Di naman ata ako si Harley Quin diba?Wala na akong alam sa labas pagkatapos ng pasimple akong kinulong ni Cedrick sa pamamahay niya. Pasimple ko din kinukuha ang loob niya. Since nga andito ako dahil nga sa pangakong binitiwan ko na gagawin ko ang lahat ng gusto niya.Hinihiwa ko ang sibuyas para tumulo ang luha ko.Di sa malungkot. Nakakaiyak talaga eh. Lalo na mas marami ang sibuyas kesa sa bawang.Hari ng bampira ang kakain nito. Kaya baka sensitive yun.Walang naki-alam sa akin habang nagluluto nga.Hangang sa matapos ko. Napatitig ako sa orasan.Oras na para gisingin si Cedrick.Para makapagpa-alam na ako diba?Umakyat ako, binuksan ang pinto.Parang princippi na nakatulog ito. Sosy

( Monina POV's ) "Alam mo. Noong lumaki ako Cedrick, nang mangyari kay papa na nabulag ito. Nahirapan ako ng husto. Di ko alam kung kanino i-aasa ang lahat ng responsibilidad na parang matatalikuran niya dahil sa nangyari. Natatakot ako noon. Sa wala akong choice kailangan ko tumayo. Nahirapan ako. Tipong seventeen ako tapos, kailangan ko nang kumayod. Edad, kasarian at kahihiyan. Itinakwil ko yun. Kaliwa kanan ang mga sinusunod kong utos noon. Minsan nabubully pa ako ng ilang kalakihan. Nakakramdam ng kahihiyan sa tuwing mapapadaan ako sa mapaplad na mga dalagita at binata. Haha. Yung tipong napadaan ka sa isang gwapong lalaki. Tapos hitsura mo… haist. Kakainis. Tapos makikita mo na malilinis ang kamay ng ilang dalagita at may pa-manicure pa? Sus. Nakakainis. Gusto ko din, kaya lang labandera ako sa amin. Naglalambandera din ako sa kapitbahay. naghuhugas ng plato. Kaya… wala dapat nap ag-iinarte ang dumikit sa akin. Tignan mo ang kamay mo oh. Mas

((( Monina POV's )))"Yeah." na halos tumalon ang puso ko dahil mulat na mulat ang kanyang mga mata. Malaglag sana ako sa kinaki-upuan ko kung di ulit niya ako hinila. Upang sumalpok ako pahiga sa kanya.Kaya lang talaga…Bakit parang MAGNET ANG LABI naming dalawa!Nanlaki ang mga mata ko. Saka itinulak siya.Pero, malakas talaga eh. Bisig niya na lalo akong kinabig, saka hiniga ako. Siya na itong nasa ibabaw ko."Talagang nagagawa mong ngumuwa sa tabi ng taong natutulog Monina. Alam mong merong katapat na parusa ito.""Kasalanan mo ito kung bakit ako nagulat!" yun ang palusot kong nahanap. "Saka, anong pinag-iisip mong parusa. Hoy! Tumigil ka nga!""So ganito ka nakikipag-alegro sa mga taong nabubully sayo? How cute. Kaya lang naiinis ako Monina. Ako lang dapat ang mambully sayo. Lalong lalo na makita ang naasar mong mukha."Sasagot sana ako ng napasmack ito sa labi ko.Napapikit na lang ako. Saka cro