All Chapters of Si Orange (The Pinay Cinderella) Filipino: Chapter 11 - Chapter 20

“LALAKI ako kaya natural lang iyon sa akin! Tasha naman, please understand.”Saglit siyang natahimik upang unawain ang sinabi nito. Tila echo na nagpaulit-ulit sa isip niya ang narinig.“Tasha…”

Normal 0 14 false false false IT X-NONE X-NONE

“NILUTO ko talaga iyan para sa’yo, Carlo! Alam mo kasi, ang saya-saya ko ngayong araw na ito!” nakangiti pang saad ni Anastacia habang inihahain ang hapunan nila nang gabing iyon – nilagang baka na may sawsawang toyomansing nilagyan ng sili.“Talaga? Bakit naman?” nakangiti rin niyang sabi habang inaayos ang mga pinggan at basong gagamitin nila.

Normal 0 14 false false false IT X-NONE X-NONE

“BAKIT?” taka niyang tanong dito habang nagpipilit na hindi makabangga ng mga taong nadadaanan.“Dito tayo!” sagot ni Chikki matapos siya nitong hatakin sa isang bahagi ng disco bar.“Bakit ba? Bakit natin iniwan sina Mia sa table?” Luminga siya upang tanawin ang table nila pero sa dami ng mga tao sa paligid ay halos hindi na niya matanaw ang mga ito.

 SA HALIP na dumiretso ng uwi ay sa bahay ni Chikki nagtuloy si Anastacia. Hindi niya gustong makita si Carlo sa gabing iyon dahil tiyak na pagsisisihan lang niya ang mga bagay na sasabihin niya rito. Baka bukas ay wala na siyang lakas ng loob na harapin ang lalaki.Hindi sana siya iiwan nina Mia at Meg pero siya na rin ang nagsabing kailangan niyang magpahinga at mag-isip nang mag-isa.

MATAPOS niyang ihatid si Portia kanina ay agad na siyang nagpaalam sa dalaga na uuwi. Natural na hindi agad pumayag ang nobya. Marami itong mga bagay na sinabi na karamihan ay mga pananakot sa kanya, gaya ng dati nitong ginagawa pero kakatwang hindi siya nakadama ng simpatya rito sa mga sandaling iyon. Ang totoo ay bahagya pa nga siyang nainis dahil pakiwari niya ay pinaiikot lang siya ni Portia. Tila nananadya na lang ito para magawa nito ang mga gusto nito nang walang kahirap-hirap. Sa huli, hindi rin siya nito napigil nang may pagmamadali niyang lisanin ang bahay nito.

MABUTI na lang at nakahiga siya dahil kung hindi, malamang ay kanina pa siya natumba. Bagaman lasing, alam niya ang mga nagaganap. Mahigpit silang magkayakap ni Carlo. Ang mga kamay nito ay masuyong humahaplos sa likod niya habang siya naman ay tila nakasumpong ng isang matatag na moog sa katauhan nito.“Tasha…I’m sorry. Hindi ko sinasadyang…magsinungaling sa’yo,” panimula nito habang taas-baba pa rin ang dibdib nito, animo naghahabol ng hininga. Napayuko siya nang maisip ang dahilan niyon

 “HOY, Bff, hanggang canteen ang nguso mo ah. Ano na namang drama ‘yan?”Hindi kumibo si Anastacia sa tanong na iyon ng bestfriend niyang si Chikki. Sa halip ay lalo pa niyang pinagbuti ang pagkakasimangot. Ni hindi niya tiningnan ang kaibigang nagda-dayalogo sa kanyang harapan. Mayamaya ay naramdaman niya nang marahan nitong dunggulin ang kanyang balikat.“Gi

MARAHAN siyang napailing. Mabuti pa ang panyolito at sa lahat ng oras na kailangan ng dalaga ay naroon, samantalang siya…Nagtagis ang kanyang mga ngipin dahil sa guilt na agad niyang nadama.Anastacia trusted him. Ipinagtiwala nito ang sarili sa kanya. She was totally naïve…very innocent at sinamantala naman niya iyon para paikutin ito. Naisip niya, ano naman kung malaman nitong kasama niya si Portia nang gabing iyon? Alam naman nito ang relasyon niya sa dalaga. Ang mahalaga ay naging tapat siya pero hindi nga gayon ang nangyari. Ngayon ay wala siyang maidahilan sa sarili kung bakit siya nagsinungaling rito.