Chapter Two

Allison's POV

NAGSISIMULA ng kumain sila Allison at Nina pagdating ng pagkain nila. They were eating at the calenderia near at their cafe. Hindi afford ni Nina kapag kumakain sila sa mga restaurant.

“Uy, hinay hinay lang sa pagkain, Nina baka mapano ka diyan.” saway ko sa kanya at ngumiti lang ang loko. I shake my head at her silliness.

“Okay lang ako, boss! Basta busog ako bago ako mamatay.” sabi niya at pinatuloy ang kanyang pagkain. I stared at in awe. Hmm, kapag ganun madali lang sa kanya if patay na siya..teka-- what am I thinking?

I shake my head and proceed to my food. Too much for today.

“Salamat sa pagtreat sa’kin, Miss Allison.” sabi ni Nina ng nasa labas na siya ng pinto ng sasakyan ko. I smiled at her. A genuine one.

“You’re welcome, until tomorrow?” sabi ko at tumango siya sabay wagayway ang kanyang kamay na nagsasabing ‘paalam’.

I put my couch and the key on my table and lay on my comfortable sofa. I sighed. Nakakapagod naman itong buhay ko, wala naman ako kausap sa bahay.

“I need a cold shower and enjoy my sleep.” sabi ko at tsaka pumunta sa banyo para gawin ang dapat kong gagawin.

 Nathaniel's POV

“HOY! Nathaniel! Anong nangyari sa mukha mo’t nagkapasa-pasa?!” seryoso tanong ni Bob sa’kin. I pushed him away and sit on the couch near at the remaining boys.

“May nakasalubong lang kalaban kanina.” sabi niya and everything went silent. Napatingin sila sa akin na may malaking mata sa kanilang mukha. Except ni Bob, OA lang kasi ‘yun.

“5 words! Nathaniel! I think the person above heard our prayer! Ikukuha ka na ni lo--” natigil ang kanyang pagsalita ng binatukan siya ni Craig ng dyaryo.

“Can you just shut your mouth like one second?!” giit nito kay Bob pero inikot lang ni Bob ang kanyang mata.

“What’s the fun if I will be silent as Nathaniel here,” turo niya sa ‘kin. “Is the most silent in our club but deep inside..” putol niya parang tithrill niya kami. “Is a very dangerous beast sleeping.” he finally said and I mentally applauded because of his words. He is indeed a good observant.

“Halika na, Nathaniel baka hanapin ka na ng mommy mo pagalitan pa kami.” sabi ni Kristoff. I rolled my eyes.

“Hindi na ako baby.” sabi ko sabay tayo at lumakad-lakad ng paika-ika.

When I closed the door, I heard Bob said,

“ Sabi ko na kasi Kristoff, hindi na siya baby dahil damulag na siya.”

Bago ko sinara ang pinto at bumuntong-hinga.

I need to go to my condominium para mapahinga. Pumunta ako pabalik sa aking kotse pero bago ‘yun lumabas si Craig at pinigilan ako.

“Leader..” sabi ko. He nodded and walked towards me.

“I need you to find this address dahil busy si Lysander sa kanyang ibang mission, ikaw muna ang magasikaso diyan. “ sabi niya sabay lahad ng isang envelope. Kinuha ko ‘yun at tsaka pumasok sa kotse.

“Before you go, call me if you already read that case. Be careful.” sabi nito bago pumasok sa bahay. I sighed. Ano na naman itong address, ilagay ba talaga sa envelope? Tanong ko sa sarili at pinahurorot ang sasakyan sa aking bahay.

I am Nathniel Dela Merced, a 29 businessman and a licensed pilot. I am the data finder/encoder of our group. My thing about girl? Ohh, I don’t have time for girls.

Just me, myself and I.

                                                                   TBC