CHAPTER 01

ALIAH'S POV

I close my eyes because of  to much pain that I feel today, it's hurt.

I tried to remember everything pero ang nakuha ko lang ay sobrang sakit ng ulo ko at pagdudugo ng aking ilong

"Aliah I love you"

F*ck Sino kaba na paulit-ulit na bumabalik sa isipan ko

"Aliah"

"Aliah anak, are you okay"

I did not answer her dahil sobrang sakit talaga ng ulo ko gusto ko mang umiyak sa sobrang sakit pero ayaw tumulo ng luha ko

"Aaaaaaaaaaahhhhh" I shouted with to much pain

"Aliah" tawag ni Mommy sa akin ng mabuksan niya ang pintuan

Nilapitan niya ako at niyakap " don't force yourself to remember everything Aliah" Sabi ni mama sa akin

"Ma I want too, I want to know my past" malungkot kong sabi kay mama

"Shhh someday you'll remember everything Aliah" Sabi niya sa akin

"Masakit pa ba? tatawag na ako ng doctor" dagdag na sabi ni mama

Umiling-iling ako bilang sagot " Ma I'm okay" Sabi ko

Umalis siya sa pagkayakap sa akin at tinignan ako sa aking mga mata  "I have a good news to you baby" nakangiting sabi niya

"What is it?" Tanong ko

Ngumiti mo na siya " Papasok kana sa lunes your dad enrolled you sa school ng kuya mo " excited na sabi ni mama

"Yiee talaga po?" Excited kong tanong sa kanya

Tumango siya habang nakangiti

"I love you ma, super thank you talaga" masayang masaya kong sabi at niyakap siya ng mahigpit  "Tara po baba na Tayo I want to thank daddy" dagdag kong sabi at inayos yong sarili ko

Sobrang lapad ng ngiti ko ng bumaba ako galing sa aking kwarto kasama si mama papunta sa dining table

"Sobrang saya mo ata princess a? Tanong ni kuya Kliefer sa akin

"Naman kuya papasok na ulit ako" masayang sabi ko

" Don't be so excited princess baka nakakalimutan mo andun ako to guard you" pag-papaalala ni kuya sa akin

Asus as if naman may gagawin akong kabaliwan diba wala nga akong maalala ni isang tao e

"Kahit na kuya excited pa din ako HAHAH" sabi ko sa kanya habang tumatawa

"Tama na yan let's eat" pagapapatigil sa amin ni daddy

And that tumahimik na kami ni kuya at kumain na ng agahan

"BTW dad thank you pala" Sabi ko Kay daddy

"For you princess we just want you to be happy" sagot ni Dad na nakangiti

Ng makalabas ako ng hospital ay di nila ako pinabayaan, palagi nila akong pinapasaya, lahat binibigay nila kahit di ko naman hinihingi.

Maybe they want me feel that I'm part of their family even if I lost my memory.

Nang matapos kaming kumain ng breakfast ay umakyat na ako sa kwarto ko para magpahinga to prepare myself sa monday.

I was thinking may mga kaibigan ba ako? Bakit nong nasa hospital ako wala ni isang dumalaw sa akin, ganun ba ako kawalan  ng kaibigan haist!

bakit ba kasi nawalan pa ako ng memorya.

Huminga ako ng malalim tsaka humiga na sa kama to take some rest.

"Aliah I miss you, and I love you"