CHAPTER THREE: HARD

BLUE’S POV

“Tell me, do you still want to do 

this?”

I looked at her... the woman in front of me whom I just met at the bar. 

The woman who was willing to give in... just to mend my broken heart for the night. 

Dahan-dahan akong tumango. I felt nervous. Who wouldn't? After all, this is my first time. Yeah, fucking first time because I'm still a fucking innocent. Would you believe that? And I know too well that tonight, this woman will turn me into a man. 

“Good answer, baby.”

I like the way how she calls me 'baby'. So sexy.

Napalunok ako nang makitang unti-unti niyang tinatanggal ang pang-itaas niyang damit. Isinunod niyang tanggalin ang suot na bra habang malagkit na nakatitig sa akin.

Damn. I suddenly felt lust towards her. And I want to fucking touch that big and rounded bosoms of her. But I was afraid to do that. Natatakot akong baka hindi niya magustuhan iyon at iwanan ako. Not now when I felt something awakening inside my pants. 

Parang nahalata naman niya ang kagustuhan ko kaya siya na mismo ang naggabay sa kamay ko upang tuntunin ang tayong-tayo niyang mga dibdib. 

I stiffened on that. Nakatitig lang ako sa kamay kong nakahawak sa isang dibdib niya habang hawak rin niya ang kamay ko. Hindi ko kasi alam kung ano ang gagawin. I'm afraid that if I squeeze it, she might get hurt and I don't want that to happen. 

But the feeling... I felt sudden electricity and I can feel my body burning... in lust. 

What's happening to me?

Napaawang ang mga labi ko nang iginaya niya ang aking kamay upang dahan-dahang himasin ang isang hinaharap niya. 

“Ohh...” 

Bigla kong  naibaling ang tingin ko sa kabilang bahagi ng silid dahil pakiramdam ko ay nagkulay kamatis ang mga pisngi ko sa hiya. Fuck! This is my first time touching a boob and I like the feeling. Honestly, I would immediately remove my hand every time my ex tries to let me pleasure her. I don't know why, but I don't like that feeling, touching her.

I heard her small chuckles. Alam kong ako ang pinagtatawanan niya. Dahil hindi ako marunong! Fuck it!

“Geez, what will I do to you?”

Agad akong napatingin sa kanya dahil sa tanong niya. “Iiwan mo na ba ako... katulad rin niya?” I asked, almost a whisper. 

Ayaw na ba niya sa‘kin? 

Ngunit hindi ko inaasahan ang pagtulak niya sa akin ng malakas dahilan para mapahiga ako sa kama. 

“No, not when you already agreed with this.” 

Nanlalaki ang mga matang nakasunod ang tingin ko sa kanya habang tinatanggal na niya ang lahat ng saplot sa katawan. Pagkatapos matanggal lahat ng saplot ay dahan-dahan siyang sumampa sa kama at nang-aakit na gumapang papalapit sa akin hanggang sa magtagpo ang aming mga mata. 

“Now, let's not slow down, baby, 'coz I'm getting hotter and hotter and I want you. It's now or never.” 

Ibinulong niya ang huling sinabi kaya hindi ko naiwasang panindigan ng balahibo lalo na nang ngumiti siya ng pagkatamis-tamis. 

She bit my earlobe first before ravaging my lips to the core. 

“Hmm..” 

She started unbuttoning my pants while still kissing me. 

When she successfully did it, I felt her smirk between our kisses dahil siguro ramdam niyang buhay na buhay na ang pagkalalaki ko and before I could even react, she cupped my dick—

“Aah! Fuck!” 

Napabalikwas ako ng bangon sa higaan at agad na napalingon sa katabi. Nanlulumong napatitig ako sa babaeng natutulog sa kama ko na walang saplot... just like me.

Napasabunot ako sa buhok ko.

Fuck! Fuck! Fuck!

I did it again! Nagawa ko na naman ang bagay na iyon nang hindi ko namamalayan. I'm so stupid! Fuck!

I was drunk last night at hindi ko alam na nag-uwi na naman ako ng babae sa pag-aakalang siya iyon. Damn. I didn't mean it! Pero sino bang niloloko ko? Every time I was drunk, nag-uuwi ako ng babae... iba't ibang babae. 

And we will ended up like this... naked and sex. 

Napahawak ako sa ulo nang biglang sumakit iyon. Damn hangover! Hindi na nga ako iinom sa susunod! Tangna! Uminom lang naman ako dahil pantanggal ko iyon ng pagod. At hindi ko naisip kung ano ang kahihinatnan noon. Argh! Stupid me!

Agad akong pumasok sa banyo tsaka mabilis na nagligo pagkatapos ay nagbihis. 

Umiling-iling ako habang nakatingin sa babaeng nakasiping ko. Mahimbing siyang natutulog kaya hindi niya namamalayan ang mga pagkilos ko. That's better dahil ayaw kong maabutan niya ako. Dahil alam kong magiging clingy lang siya sa‘kin and knowing girls, so demanding and will stick their nose to me.

Baliw na nga talaga ako sa paghahanap sa babaeng iyon kung palagi kong pagkakamalan lahat ng babaeng nakakausap ko sa bar... umaasang darating siya.

Tumawa ako ng pagak tsaka umalis sa condo. Hindi pa man kami nagtatagpo muli, pakiramdam ko ay nadagdagan na naman ang mga kasalanan ko. 

Bakit ba kasi ang tagal mong magpakita, baby ko?

--

SAVI’S POV

“Sigurado ka bang okay lang na isama mo siya sa trabaho mo?” Tanong ko kay Empress habang kumakain kami ng almusal. 

Ngayong araw kasi ako magre-report sa agency ng NBI para sa sunod kong trabaho. I will be helping their agents to solve a case. Wala akong pwedeng mapag-iwanan sa anak ko at hindi naman pwedeng isama ko siya. Delikado ang trabaho ko at baka mapahamak lang ang anak ko at iyon ang bagay na kahuli-hulihang gusto kong mangyari. And Empress suggested that she will take care of my son, but she has a work to do. Nangangamba akong baka mapagalitan siya ng boss niya dahil magdadala siya ng bata sa trabaho. Baka makaistorbo lang ang anak ko sa trabaho niya. Knowing her boss, napakaistrikto at suplado nito. 

Pero wala naman akong ibang pagpipilian kundi ang ipasama ang anak ko sa kanya. Dahil kung hindi, maiiwang mag-isa ang anak ko rito at baka kung ano pa ang mangyari... knowing that he is just only four years old. 

“Ano ka ba? Oo naman. Walang makakatanggi dito sa kacute-an ng anak mo. Tsaka ilang araw lang naman kasi papasok na 'yan.” Aniya at ngumiti sa anak ko.

Na-enrolled ko na nga pala ang anak ko sa Montellano School. Malapit lang iyon dito sa Village kung saan kami nakatuloy, which is yung bahay ni Empress. Mga isang sakay lang ang layo noong school. 

Nilingon ko si Aiken. Napangiti na lang ako nang makitang ang dumi ng mukha niya. Marami siyang mumo sa magkabilang pisngi. 

Kumuha ako ng tissue at pinunasan ang mukha niya. “I thought big boy ka na? Bakit ang kalat mo pa ring kumain, baby?” May bahid ng pang-aasar na tanong ko dahilan para mapanguso siya lalo na at sinabayan pa ito ng mahinang tawa ni Empress. 

Jeez. My son is really so cute. Ang sarap pisilin ng mabibilog nitong pisngi. Isama mo pa ang biloy nito sa kaliwang pisngi na nakadagdag sa cuteness nito. 

Pagkatapos kumain ay naghanda na kami sa pag-alis. Isasabay na rin ako ni Empress dahil madadaanan naman daw niya ang ahensiya ng FBI papunta sa kompanyang pinagtatrabahuan niya. Ayaw ko nga sanang sumabay dahil nakakahiya na sa kanya, but she insisted. Sayang daw kasi iyong ipambabayad ko pa sa taxi. That's why wala na akong nagawa at pumayag na lang. I'm really thankful that I have a bestfriend like her... like Empress. 

“Ikaw nang bahala sa anak ko, Em, ha?” Sabi ko sa kanya dahil nandito na kami sa tapat ng Agency tsaka nilingon ang anak kong nasa backseat. “Aiken, 'nak, be a good boy. Wag kang pasaway kay mommy ninang mo ha?” Tumango siya. “Come, give mommy a kiss and hug.” Naglalambing naman siyang yumakap tsaka hinalikan ako sa pisngi. 

“Love you, mom. Be careful on your work.”

I am touched. “Love you too, big boy.” Lumingon akong muli kay Empress. “Paano, una na ako. Mag-iingat kayo.” 

“Sure, no problem. Bye.”

Lumabas na ako ng sasakyan ni Empress tsaka kumaway habang pinaandar na niya ang sasakyan.

I wear my shades tsaka pumasok sa station. Nakasuot ako ng itim na skinny jeans at itinerno sa suot kong puting sando. Nakasuot rin naman ako ng itim na leather jacket. Sa paa naman ay naka high-heeled boots ako.

Hindi ko pinansin ang mga tao sa paligid na halos humaba na ang mga leeg  sa pagsunod ng tingin sa akin at nagdire-diretso ng pasok sa loob. Tss. Hirap talagang maging maganda. 

I looked for their Head Director's office. Nang makita ko ay agad akong kumatok sa pinto at naghintay. Ilang sandali pa ay bumukas ang pinto at iniluwa noon ang medyo may katandaan ng lalaki pero nakakaintimidate ang itsura at sumisigaw ng awtoridad. Matipuno rin ito. Mukhang habulin noong kabataan pa niya.

Tinanggal ko ang shades na suot tsaka tipid na ngumiti. “Hi. I'm agent Light from CIA. I assumed you are waiting for my presence.”

I saw amusement in his eyes. “Oh. I never thought that my friend's son was referring to a woman.” 

Napataas ang kilay ko. Nang-i-insulto ba ang matandang 'to? Bakit? Hindi ba pwedeng maging babae ang tutulong sa kanila? Ganoon?

“Do you have a problem with me being a woman?” I asked firmly with void of coldness. Sabihin niya lang. Madali akong kausap. I can back out any time I want. 

“I'm sorry. That's not what I mean.” Bawi niya tsaka nilakihan ang bukas ng pinto. “Please, come in.” 

Pumasok ako sa loob at lahat sila ay napatingin sa sa‘kin. 

“Agents, Intels, please meet Agent Light from CIA. She will be helping you from now on, on Huang's case. She is a Filipina so hindi kayo mahihirapang makipag-usap sa kanya.” Paliwanag niya. 

Tiningnan ko silang lahat. May ilang mga babae ang nandito at halos lahat na ay mga lalaki. Hmm. They look fine to me. Pwede na.

They are all looking at me at parang naghihintay na may sabihin ako. Tss. Ano namang sasabihin ko? 

“All right. Let's now get to work.” Sabi nitong Head Director. Hindi ko pa siya kilala. Bahala siya sa buhay niya. Hindi ko na kasalanan 'yon. Basta nagpakilala na ako sa kanya. Tapos ang usapan. 

Lumapit ako sa mga magiging kasamahan ko. “What's the plan?” I asked tsaka umupo sa bakanteng upuan. Wow. Parang boss lang ang peg ko ha. Haha.

Tiningnan na naman nila ako na parang may mali sa sinabi ko. “What?” Humalukipkip ako. May problema ba sila sa kagandahan ko? Tss. 

“Excited lang? Pwede bang magpakilala muna?” Yung isang babae na maiksi ang buhok. “I'm agent Rose.” Pakilala niya tsaka naglahad ng kamay. Mabait ako kaya tinanggap ko iyong kamay niya. Baka mangawit pa, e. 

Ganoon din ang ginawa noong iba at parang sumasakit ang ulo ko sa mga pangalan nila. Yung mga babae ay parang team flowers kasi bulaklak yung mga pangalan nila tapos parang itong si agent Rose ang team leader.

'Yong iba ay parang galing pa sa ibang enforcement agencies kasi may mga Intels. 

Ganoon na ba talaga kahirap patayin este pigilan si Huang? At may iba pang enforcement ang nandito para tulungan sila? Aish! Barilin ko na lang kaya iyong matandang hukluban na 'yon? Para tapos na agad. Tss. Kung pwede nga lang sana. Para wala nang problema.

Pagkatapos nilang magpakilala ay sumeryoso na ang mga mukha nila at nagsimulang magplano. Nakikinig lang ako sa kanila habang tinitingnan ang mga mapa na nasa ibabaw ng mesa. Itinuturo sa mapa ang mga kuta ni Huang na sa pakiwari ko ay halos sakupin na niya ang buong Pilipinas. Tss. Di na nahiya ang huklubang 'to. Bakit kaya hindi na lang siya doon sa bansa niya gumawa ng iligal at talagang dito pa sa bansa namin? Naku. Bunutin ko lahat ng buhok niya sa ulo, e. Eh di nakalbo siya. 

Ilang oras pa ang tinagal namin at inabot na ng tanghalian ang pagpaplano kaya naman tumayo na ako. Ganito ba talaga rito? Ang tagal magplano. Hindi naman sa pagmamayabang pero sanay ako sa mabilisan. 

Halata naman. Oh, shut up, brain. 

Pero totoo naman. Especially Calista. Naku. Hindi uso sa kanya ang pagpaplano. Sugod lang nang sugod ang babaeng 'yon. Sobra kasing mainipin. 

Calista is our most top secret agent sa CIA.  Kaya nga naging magkakaibigan kami. Parehas kami ng bagay na pinagkakasunduan. And believe me, she is a monster in the field. 

Siya ang dahilan kung bakit hindi ako natanggal sa pagiging agent noong time na nabuntis ako. She helped me. A lot. And I thank her for that. Ang swerte ko kasi may mga kaibigan akong katulad nila. Kahit hindi maganda ang nangyari between me and my family. Hindi nila ako iniwan. 

Tumingin silang lahat sa‘kin na para bang may mali na naman akong ginawa which is wala naman. Kasi maganda ako. Alright. 

“Saan ka pupunta?” Tanong ni... Agent Lily yata 'to. 'ng isa sa mga team bulaklak. 

Sinilip ko 'yong suot kong relo at iwinagayway sa kanya iyong kamay ko. “Kakain.” 

“Alam mo bang hindi uso ang pagkain sa mga tulad nating agents kapag may misyon tayo?” Tanong noong isang officer from Interpol na halata ang pagkairita sa boses tapos ang sama pa noong tingin sa‘kin. Akala mo naman ako 'yong kalaban. Kanina ko pa siya napapansin na ang sama noong tingin sa‘kin at halatang hindi niya gusto ang presensiya ko. Tss. As if naman na gusto ko rin siya. Over my dead hot and sexy body. Psh. 

Tsaka, ano raw? Hindi uso ang pagkain? Eh di namatay ako sa gutom noon. Imbes na mamatay ako sa misyon ay sa gutom pa. Pambihira naman ang 'sang 'to. 

“Too bad, uso sa‘kin ang pagkain.” Sagot ko sa kanya.

Mas lalong sumama ang tingin niya sa‘kin. Inaano ko ba siya? “Don't think na porke galing ka sa CIA ay bibigyan ka na namin ng special treatment. You are nothing special. Not to me.” 

I just felt insulted. How dare he?

I smirked slyly tsaka siya nilapitan. “You know nothing about me.” Dinuro ko siya. “Wala kang pakialam kung gusto kong kumain o hindi. Wala kang pakialam sa gusto kong gawin sa buhay. Buhay ko 'to at hindi sayo. At higit sa lahat... wala akong pakialam diyan sa punyetang opinyon mo. Naiintindihan mo?” 

Mukhang siya lang ang hindi ko makakasundo rito. But who cares? Hindi ko kailangan ng 'sang tulad niya. Makitid ang utak. Tss.

Lumabas na ako at iniwan silang napatahimik. Cat got their tongue, eh?

Hinanap ko 'yong kinalalagyan ng vending machine nila dahil nag-iinit ang bungo ko at gusto kong malamigan. Mahirap na at baka sumabog sa sobrang init.

Nang makita ko ay naghulog ako ng barya at naghintay. Sumandal ako rito tsaka inilabas ang phone ko at nag-dial ng numero.

Dalawang ring lang bago sinagot ng nasa kabilang linya ang tawag. “Empress Beatrize Gorgeous, speaking. How may I help you?” 

Napairap ako sa kawalan. Hilig talaga niyang gawing apelyido ang salitang 'gorgeous' at parang inaangkin pa niya. Baliw na babae. 

“Tigilan mo nga 'yan. Hindi bagay. Ang baho pakinggan.” 

“What? Ang sama mo!” Maktol niya at naiisip ko pa lang na nakanguso siya ay parang masusuka na ako.

Tumawa ako. “Si Aiken?” Tanong ko at hindi na sinakyan pa ang drama niya. 

Inaasar ko lang naman siya. Sa totoo lang naman ay maganda talaga siya. Magkakasundo ba kami kung hindi? Kaya lang, mas conceited siya sa‘kin dahil palagi siyang nagbubuhat ng bangko. Ako? Slight lang.

“Nandito. Nakikipagbangay sa boss ko.”

“What? Come again, please?” 

“Ang sabi ko, inaaway niya yung boss ko kasi inaaway raw ako. Gusto raw niya akong ipagtanggol. Haha. Nakakatuwa iyong anak mo.”

Parang nalaglag ang panga ko. “What the... fuck? Totoo?” 

Anak ng pating! Kelan pa natutong mang-away ang anak ko at dumaldal? And take note, sa isang big boss pa? Wtf?

“Yeah. Oy, hindi ko tinuruan ang anak mo ha? But, don't worry, magkasundo na silang dalawa ngayon.” Humalakhak siya. Parang mangkukulam tuloy. “I can't believe na pumapatol sa bata si boss. My boss looks so goddamn cute.” She's somewhat amused.

Kahit ako. Hindi ako makapaniwala. I know Kaiser. Tahimik at suplado 'yon. But imagining that he is debating with my son? Para akong maloloka.

“And you know what's the most amusing? He just assumed that Aiken is my son.”

Nanlaki ang mga mata ko. “Ano?!” 

Jusko ko po. Ang dami niyang rebelasyon ngayon ha. May susunod pa ba? 

“Tinawag kasi ako ni Aiken, eh alam mo naman ang tawag niya sa'kin diba? Narinig ata ni boss tapos ayun naghisterikal dahil hindi niya alam na may anak na raw pala ako. Hindi ko siya tinama. Sinakyan ko na lang.” She laughed awkwardly. 

Pambihirang araw talaga 'to. Kung ano-ano ang nangyayari at nalalaman ko. 

I shook my head. “Can I talk to him?”

“Sure. Hang on, I'll just call him.”

Kinuha ko muna 'yong coke in can sa ibaba noong vending habang naghihintay. Kanina pa pala 'to. Nakalimutan ko na tuloy. Kaloka kasi, e.

“Big boy, someone wants to talk to you.– Really?– Yes, come here.” Rinig kong pag-uusap sa kabilang linya. “Hello po?” 

Napangiti ako. “Hey, baby.” Malambing kong sabi.

“Mommy?”

“Yes, baby. How are you?” Binuksan ko 'yong coke in can tsaka uminom. 

“I'm fine, Mom. Mommy ninang's workplace is amazing.” He sounds so happy. 

“That's good. Did you eat already?” Tanong ko dahil medyo maarte 'tong anak ko sa pagkain. Hindi naman siya mapili kaya lang ay kapag sinusumpong, kung ano-anong pagkain ang hinahanap o kaya naman ay hindi siya kakain.

“Yes, Mom. Tito Sungit bought me chicken and spaghetti at red giant bee.” 

Red giant bee? Is that Jollibee? Haha. Ang anak ko talaga. Pfft.

“Alright, big boy. Ba-bye na. Just behave there, okay.”

“Opo.” Medyo may pagka-slang niyang sabi. 'Po' at 'opo' pa lang kasi ang alam niyang tagalog at 'yong iba ay hindi pa niya kayang bigkasin nang hindi nagkakabalintukan ang mga letra. 

“Okay. I love you. Give the phone to your Mommy ninang.”

“Love you too, Mom.”

Saglit na nawala ang nasa linya kapagkuwan ay may nagsalita na. “Hey, Sav. May gagawin ka na?” Si Empress.

Tumango ako kahit di naman niya nakikita. “Yeah. Overtime na nga ako. Dapat kanina pa.”

“You are being a pain in their asses, aren't you?” 

Natawa ako. “Depende.”

Siya naman ang natawa. “That's my bestfriend.” Proud niya pang sabi.

“Sige na. I gotta go.”

“Okay. Bye. Ingat sila sayo.”

Napailing na lang ako tsaka pinatay ang tawag. 

Bumalik na ako sa office dahil feeling ko ay sasabog na lang iyon bigla kapag hindi pa ako bumalik.

Well, sana nga. Pero joke lang. Kayo naman. 

Yung isang Intel na lang pala. Haha.