Chapter 1

BEATRICE

May mas gugulo pa kaya sa buhay ng isang Mafia Leader? Marahil meron. Iba-iba naman kasi tayo ng dinaranas sa buhay.

Ako si Beatrice Alonzo, twenty two years old, a Mafia leader. I took over the position ng mamatay ang tatay kong si Lauro Alonzo, three years ago. Panganay na anak ako at may isa pang kapatid pero dahil tanga rin syang gaya ng tatay ko ay kinuha na ito ni kamatayan.

May pinagsisisihan ba ako? Yan ang hindi ko pa alam. Because I like the power, I like the money, I like being in control. So, kung susumahin, gusto ko rin ang nangyayari sa buhay ko ngayon. I enjoyed it though I know this business is really dangerous.

Bata pa lang kasi ako ay natrain na ako ng aking ama sa mga gawain naming illegal. Kaya hindi na ako masyadong nahirapan ng ako na ang naupo sa trono nya. I was not expecting to get the position this early pero ito talaga yung reality ng organisasyong napasukan ko. Ang dapat ko lang gawin ngayon ay magtodo ingat para hindi naman masayang ang mga natutunan ko sa tatay ko ng basta-basta na lang.

Anyway, basta ang alam ko, I enjoy being a mafia leader.

Kakagising ko lang and I was doing my morning walk sa harap ng dalampasigan. Narito ako sa private beach house ko sa Batangas. I needed fresh air kaya lumayo muna ako sa Maynila. Nagsindi ako ng aking yosi habang payapa lang na naglalakad sa baybayin.

Ah, this is life. I like the smell of the beach. I like the serenity that it's giving me.

Tumingala ako sa langit at napangiti sa nakikitang bughaw na kulay nito. May mga ulap din na tila naghahabulan at masayang naglalaro. Ang tahimik ng paligid at walang disturbo.

No annoying phone calls galing sa mga bobong sindikato at kriminal. No disturbance from those irritating rich man suitors. Gosh, akala mo naman que popogi. Eh, ang lalaki naman ng mga tiyan! Walang asungot dahil tagong-tago ang property kong 'to. Dati na rin kasi itong hideout ni Dad, kaya this is a safe place for me. Pero hindi ako nagiging kampante. Of course, may mga tauhan lang sa sa hindi kalayuan para magmatyag at bantayan ako.

Basta, I felt peace as of now. Nagpatuloy ako sa paglalakad sa dalampasigan. Feeling the white sand on my feet while humming random songs and puffing on my cigarette.

I was in my happy state when I noticed something nearby. Curious na nagpatuloy pa rin ako sa paglapit and checked kung tama nga ang hinala ko.

Nang makalapit na ako, enough para makumpirmang tama ang nasa aking isipan, tinawag ko ang aking kanang kamay slash personal body guard na nakabantay lang sa hindi kalayuan.

"Ariz!" Mabilis na nakarating ang aking tinawag sa aking tabi.

"Buhay pa ba?" tanong nya sa akin.

"Tanga. Kaya nga kita tinawag para ikaw ang mag-check," I retorted. 

Napakamot na lamang ito sa batok. May pagkabobo rin minsan 'tong body guard ko, eh. Tahimik na nitong sinuri ang vital signs ng katawan ng babae na nakita ko sa dalampasigan. Oo, katawan. Buo pa naman yun, wag kayong mag-alala. I am not sure kung buhay pa nga lang.

"Kung patay na, ilibing mo na lang o sunugin mo. Ayokong mangamoy yan dito sa resort." Humithit ako sa aking sigarilyo at binuga ang usok nito tsaka ko sila nilampasan. Ang saya na ng araw ko tapos may bangkay pa akong makikita. Ang sakit sa bangs. Umiiwas nga muna sana ako sa mga ganitong eksena. Dios ko.

"Buhay pa sya, boss!" deklara ni Ariz.

Napahinto tuloy ako at napabalik ng tingin sa katawan na nakahiga ngayon sa dalampasigan. 

Aba, masamang damo, ah. May tama ng baril at ang daming galos pero buhay pa rin. I like her. Palaban. 

"Hmm... sige. Dalhin mo sa bahay tapos tumawag ka sa pinakamalapit na doctor. Asap," utos ko dito.

Agad namang sumunod ang lalake. Nagradyo muna ito sa mga kasama at habang ginagawa nya iyon ay pinagmasdan kong mabuti ang babaeng nakahiga sa dalampasigan. Napakaputla na nito na aakalain mo talagang patay na. I can't seem to recall pero parang nakita ko na ang babaeng 'to. Ah, hindi ko lang talaga maalala.

Natigil lang ang pagsuri ko sa features ng babae ng buhatin na ito ni Ariz. Sinundan ko lamang sila ng tingin. Umubos muna ako ng isa pang stick ng sigarilyo tsaka napangiting sumunod na sa mga ito.

May laruan na naman ako. Masaya 'to.

+++

"She's stable," sabi ng doktor matapos magamot ang babaeng nakita ko sa dalampasigan. "Pahinga lang ang kulang then she will be okay again. I have removed the bullets from her shoulder and abdomen. Malayo naman sa bituka kaya she will be okay. Though she has some serious injury and cut sa ulo nya, but she'll be fine now. Mabuti naagapan pa kahit papaano," mahabang litanya ng doktor.

"Well, masamang damo nga talaga sya. Such a waste kung mamatay lang ng ganun ganun ang magandang binibini na ito," I said and looked at the woman lying on the bed.

Dahil medyo bumalik na ang kulay nito at nalinisan na ang mukha nya kaya nasabi kong maganda ito. Matangkad din ito and oh, sexy. I am so excited with my new playmate.

"Pero kailangan pa rin syang i-monitor. We don't know yet the effect of the injury from her head. I suggest, call a doctor from here para mamonitor sya ng maayos."

"Ha? Ikaw pala, Mom? Akala ko you will stay here?" Yes, I was talking to my mom. 

She is a doctor. A very well-known general surgeon sa Liwayway General Hospital located in Manila. Walang iba kundi si Teresa Alonzo. She's forty years old but still look so dashing and gorgeous. Hindi mo aakalaing forty na ito. Her physical features are more like, ten years younger that what she should look. May sa lahing bampira ata ang nanay ko. Oh, well, kahit ganun, mas maganda pa rin ako sa kanya. Period.

Luckily, she was here too. She immediately helped the woman ng makita itong karga-karga ni Ariz kanina. We have medical supplies here sa bahay or may dala-dala talaga kami, kasi sa uri ng organisasyong pinasok namin, importanteng marunong kang gumamot sa sarili mo. You'll never know kung kailan o saan ka makakaencounter ng bakbakan. Kaya lagi kaming handa sa ganyang mga bagay.

"Napadaan lang ako kasi may medical mission kami sa malapit dito. And I learned na you were here kaya dumaan muna ako. You've never answered my calls nor returned them. Anak, ikaw na lang ang nag-iisang pamilya ko. So, please update your mom kung anong nangyayari sa'yo," she plead.

"Cut it out, mom. I know you don't mean that. If I know, gusto mo na rin akong mamatay gaya ni Lemuel para wala ka ng sakit sa ulo," I said with a poker face. Hindi ko gusto yung ganitong usapan. Kaya tama ang sinabi nya, iniiwasan ko talaga ito. Kasi naman napakadramatic nya. Tss.

"Beatrice! How can you say that? I am your mom and I care for you more than anyone in this world," madramang sabi ng nanay ko. See? Sabi ko sa inyo, eh.

I rolled my eyes dahil sa narinig. Gusto ko syang palakpakan at bigyan ng award for being a best actress. As you can see, hindi talaga maganda ang relasyon namin ng nanay ko. Kahit noon pang bata ako, hindi talaga sya naging mabuting ina para sa akin.

"Mom, if you want to stay and rest, go ahead. Pagod ka lang at baka nalipasan ng gutom. Drink your meds as well. Kung anu-ano na lang kasi ang pinagsasabi mo," walang ganang sabi ko dito at akma ng tatalikod ng marinig naming umungol ang babaeng nakahiga sa kama.

"She's awake," mom declared tsaka ito lumapit sa pasyente.

"Hindi nga halata, Captain Obvious," may pang-uuyam na sabi ko tsaka lumapit na rin sa kama ng nakahigang babae. 

Well, I am glad she's awake because I can't wait to play with her as much as I want.

+++

AN:

Welcome to the first chapter of this book! This is the second series of Katipunerong Bahaghari so there's a lot of MAJOR SPOILERS. If you want to read the KB Series 1, it was entitled Gabriela Silang by Valentina Kim on Dreame. Thanks for reading. Share with me your thoughts about the story too. Stay safe!