Chapter 7

Chapter 7: ZIO

Jack's Perspective

Kinabukasan...

Isang napakagandang araw muli ang umaga ko ngayon, bakit? Hehe, ano pa nga ba? Syempre excited akong makita si Angel, pero bigla kong naalala si Zio, kaya naman nagdahan-dahan ako sa pagpasok sa school, hinarangan ko na din ang mukha ko ng bag ko, at dahan-dahan akong umupo sa upuan ko.

Naghihintay ako ng mangungulit sa akin dahil alam ko namang lalapit at lalapit pa din si Zio sa akin pero ilang minuto pa ay walang lumapit na Zio sa akin kaya naman tumingin ako sa upuan niya at wala siya. 

"Dan, si Zio, nakita mo ba?" Tanong ko kay Dan, kaklase namin.

Tumalikod naman si Dan sabay tingin sa akin. 

"Hindi, hindi pa naman siya dumarating," sagot ni Dan sa akin.

"Ganun ba, sige, salamat," sabi ko sa kaniya at nagpatuloy siya sa ginagawa niya.

I sighed in relief, buti na lang late siya ngayon para hindi niya ako magugulo dahil sigurado sa pagdating niya ay kasabay ng pagpaparito ni ma'am Amy dito mamaya. At dahil walang mangungulit sa akin ay napangiti na lamang ako.

"Buti na lang talaga," bulong ko nang maalala ko si Angel. At heto na naman ako imagining things with her, ini-imagine yung mga araw na nakasama ko siya.

Nag-umpisa na ang klase at walang Zio na dumating, nagtaka naman ako kase mukhang ngayon lang ata siya hindi pumasok.

Hindi ko alam kung bakit?

Nagtampo kaya siya sa akin? Pero imposible dahil hindi naman siya ganito kung magtampo, but I guess nasobrahan din ata ako ng pag-iwas sa kanya. Kaya naman nilabas ko ang  phone ko at sinuguradong hindi ako mahuhuli ni ma'am.

Hinanap ko agad yung contact number ni Zio para itext siya, "Hey, bro? Bakit hindi ka pumasok?" Tanong ko sabay tago sa phone ko. Maya-maya pa ay naramdaman kong nagvibrate ang phone ko. Akala ko si Zio ang nagtext si Dad pala. Hindi ko na lang muna binasa since si Dad lang naman at isa pa I need to concentrate with my study.

********

After School...

Nang matapos na ang klase ay agad kong pinuntahan si Angel.

"Hey, you okay?" Tanong ni Angel sa akin at tumango naman ako sa kanya, naiisip ko kase bigla si Zio, kaya naman chineck kong muli ang phone ko and no messages coming from him, nang makarecieve ulit ako ng message ni Dad.

"Are you coming here?" - Dad.

"I'm not sure Dad, I'm with Angel right now, any problem?" I replied back.

"You're not coming here to visit Zio?"- Dad.

Nagulat naman ako sa text ni Dad kaya agad ko siyang nireplyan.

"What do you mean, Dad? Is Zio got hospitalized?" Tanong ko at nang magring ang phone ko agad kong binasa ang reply ni Dad.

"Yes, I told you right? I sent you message about it a while ago," he said at oo nga pala may naunang text si Dad at hindi ko iyon napansin kanina.

"Zio, how is school? Zio is here in the hospital, please come here to visit him after school, okay?" - Dad.

Nalungkot ako sa nabasa ko, ngayon alam ko na kung bakit hindi siya pumasok at dahil sa pag-aalala ko ay nagpaalam ako kay Angel.

"Angel, I'm sorry I can't walk you home today, may be tomorrow, is that okay?" Sabi ko sa kanya at tumingin naman siya sa akin.

"Yes, sure. Huwag kang mag-alala, okay lang ako," ngiti niya. "And besides, mukhang importante ata yang kausap mo," sabi niya sa akin.

"Thank you, Angel, bawi ako bukas," sabi ko at ngumiti lang siya, hindi ko na binanggit ang nangyari kay Zio, ayaw ko din kase na mag-alala siya at hindi ko din alam if bakit siya nahospital.

Sabay na kaming lumabas ng gate at naghiwalay kami ng direksyon nang makalabas kami ng school.

"Bye," she said and I also said goodbye to her. Pero ilang steps pa lang ako ay napatingin ako sa likuran ko upang tignan si Angel, mukha kasing iba ang mood niya nang sabihin kong hindi ko siya mahahatid, parang nalungkot siya bigla kaya naman hinabol ko siya at kinuha ang bag niya, hindi ko kase siya matiis.

"You startled me! Akala ko may pupuntahan ka?" Tanong niya sa akin.

"Yes, pero naisipan kong ihatid muna kita," sagot ko pero napakaseryoso pa din ng mood niya.

"Mukhang importante yung kausap mo, ayos lang naman ako, kaya ko nang umuwi," mahinang sabi niya.

Ewan ko ba but she acts like she is jealous, o sadyang maling akala lang ako kaya naman ngumiti ako sa kanya.

"It's my Dad, remember Zio from yesterday, the one who were chasing us?" Sabi ko and she nodded her head.

"Nasa hospital kase siya sabi ni Dad, kaya naman pupuntahan ko sana siya," pagpapaliwanag ko.

"Hah? Why? What happened?" Pagulat na may halong pag-aalala na tanong niya.

"Hindi ko din alam, wala asabi si Dad, but he said okay naman   na siya, but I will still visit him," pagpapaliwanag ko.

""Sorry to hear that, do you want me to come with you?" Tanong niya sa akin. 

"It's okay, magpahinga ka na muna, babalitaan na lang kita," sabi ko.

"Are you sure?" 

"Yes, don't worry," ngitng sabi ko.

"Okay, thank you for sharing it to me," sabi niya nad finally she is smiling now.

Nang mahatid ko si Angel ay agad akong pumunta dito sa room ni Zio.

"Zio? Are you okay?" Agad kong tanong at lumapit sa kanya.

"Oh! Jack? Why are you here?" Tanong niya sa akin.

"Ano pa nga ba? Binibista ka, ano bang nangyari sa'yo?" Tanong ko.

"Ah, I ate something na may shrimp pala hindi ko alam, at agad nagreact yung allergy ko," sagot niya, kaya pala namumula yung balat niya.

"Oh, sorry about that, okay ka na ba? I texted you but you didn't reply back," wika ko.

"It's because of what you did yesterday, bro. You left me without any reason," sabi niya at halata sa boses niya ang pagtatampo niya sa akin. Haha he looks like a kid.

"Okay, I'm sorry, bro, it's my fault, I admit it," I apologize to him.

"You mean it?" Sabi pa niya and I nodded my head as I look at him sincerely. Hindi pa ngatagal ng ilang segundo ay napangiti siya.

"So, you and Angel are dating? Huwag ka ng magkaila huli na kita kahapon" sabi niya at hindi ko napigilan ang hindi tumawa.

"Hanggang dito ba naman, Zio? Hindi mo pa din ako tinitigilan sa kakatanong about me and Angel," natatawang sabi ko at napakamot siya ng ulo habang mgumingisi sa higaan niya.

"You know me, however, that's what friends for, you should share it with me," sabi niya at pareho na lamng kaminatawa sa isa't isa.

"I'm sorry about yesterday, bro." Muling paghingi ko ng tawad.

"That's okay, so ano na?" Pangungulit niya.

"Okay, makulit ka bro eh, I actually just started courting her," sabi ko at napasigaw siya ng di ko ineexpect.

"Really? Congratulation, bro! Sabi niya and I said thank you. 

Habang nagkwekwentuhan kami hindi na mapigilan ni Zio na tanungin ako kung paano ko napapayag na ligawan si Angel, and I have no choice kundi ang ikwento sa kaniya, well I actually miss this kind of conversation with him, masyado ko nga ata siyang iniwasan at hindi ko napagtanto na bihira na kaming makapag-usap ng ganito, I am honestly happy right now.