Téléchargez gratuitement le livre sur l'APP
Chapter Seven
Auteur: nhumbhiiCHAPTER SEVEN
THIRD PERSON's POINT OF VIEW
"WHOOO! TAGAY PA!!!" sigaw ni Jero sa mga kasamahan niya
Nandito sila sa bar na pagmamay-ari ng magulang ni Austin para i-celebrate daw ang pagbabagong buhay ni Drake.
"Ipagdiwang ang muling pagkabuhay ng puso ni kababayan. Hahahaha" nakisabay din sa pagsigaw si Blake
"CHEERS!"
Habang nagsisiyahan ang lahat, hindi mapigilan ni Drake ang mapatulala dahil sa sobrang pag-iisip kung papano niya sisimulan ang sinabi sa kanya ni Celine.
"Austin! Pahiram ng laptop" utos ni Drake sa kaibigan niyang lumagok ng alak.
"H-Ha? Bakit?"
"G*go! Ang dami pang tanong, kunin mo na lang!"
Hindi na umangal pa si Austin kaya't kinuha niya na lang ang iniutos sa kanya ng kaibigan.
"Isigaw sa kalawakan ang pagbabagong magaganap sa kaibigan natin. CHEERS!!" muling sigaw ni Jero
Sabay-sabay nilang tinungga ang kani-kanilang baso tsaka ininum ang laman nito.
"Tsss" naiiling na sabi ni Drake.
Hindi siya sumabay sa pakikipag-inuman sa mga kasamahan niya. Mas lutang siya ngayon dahil sa sinabi sa kanya ni Celine.
Hindi siya marunong sa ligaw ligaw na tinatawag, mas pinaniniwalaan niya pa din na kapag mahal mo ang isang tao, hindi na importante ang panliligaw dahil sa huli'y isa lang din naman ang kahahantungan nito.
"Kay Mildred 'to. Yan na lang muna ang gamitin mo" napaayos siya ng upo nang ibigay sa kanya ni Austin ang isang laptop.
"Connected na ba 'to sa Wi-Fi?" tanong niya
Tumango lang si Austin tsaka bumalik sa mga nag-aasaran na kaibigan habang si Drake naman ay may kung anong ginagawa sa laptop.
Napahinto sa pag-aasaran ang mag-kakaibigan nang biglang sumigaw si Austin "Hoy mga ulol! Sino ang magbabayad sa lahat ng ininom niyo?"
Sabay sabay nilang itinuro ang nakakunot noong si Luis.
"Bakit ako? Si Jero ang nagyaya" tanggi nito at itinuro ang katabi niya.
"Ulol!! Suhesyon yun ni Pula" sagot naman ni Jero
Balak pa sanang sumagot ni Pula, nang sumingit si Drake sa kanilang usapan. "Ako na ang magbabayad" sabi nito nang hindi man lang tumitingin sa kaibigan.
Busy ang mga mata nito sa kakatingin sa screen ng laptop kaya't sabay na nagtinginan sa isa't isa ang black Phoenix at..
"Galante pardz! Galante" natatawang sabi ni Blake sabay apir kay Red na katabi niya
"MINSAN LANG 'TO, KAYA ISA PANG TAGAY!!SULITIN NATIN ANG PAN-LILIBRE NI DRAKE" sigaw na naman ni Jero at nakipagtagay sa mga kasamahan.
Hindi sila pinansin ng binata. Ayaw man niya ng istorbo sa kanyang ginagawa ngunit hindi naman niya kayang pigilan ang pagiging maingay ng mga ito.
Napansin ni Luis ang pananahimik ni Drake sa gilid kaya naisipan niyang puntahan ito nang palihim para tingnan kung anong ginagawa nito.
"TIPS.ON.HOW.TO.COURT.SOMEONE?" dahan-dahang binasa ni Luis ang nakalagay sa screen ng laptop
Napahinto silang lahat at gulat na napatingin kay Drake na tutok na tutok parin ang mga mata sa ginagawa nito.
Biglang lumapit si Red at kaagad na kinuha sa kanya ang laptop sabay sara nito.
"P*ta! Akin na nga yan!" ngunit imbis na sundin ni Red ang sinabi ni Drake ay mas lalo pa niya itong inilayo.
Sinenyasan ni Red ang isang bartender na lumapit para kunin ang laptop bago umupo sa sofa katabi ni Drake tsaka inakbayan ang kaibigan.
"Dude! Hindi mo na kailangangang tanungin si Google kung pano manligaw. Bakit hindi na lang kami tanungin mo? Diba mga pardz?" natatawang tanong ni Red sa mga kasama niya dahilan para mapatawa silang lahat maliban lang kay Drake.
Kelan pa natutong manligaw ang isang fvckboy?
Lumapit din si Blake tsaka umupo din sa tabi ni Drake. "Simple lang yan dude para mapasagot mo ang isang babae" pagkasabi nun ni Blake ay agad na tumingin sa kanya si Drake.
"Bilhan mo siya ng napkin sa convenience store, panigurado kikiligin yon at kapag ang babae ay kinilig, hindi na magdadalawang isip yon na sagutin ka." napa-poker face na lang ang binata dahil sa suhesyon ng kaibigan,
Anong connect ng napkin, sa panliligaw?
"Pwede din na dalhin mo siya sa motel, patikimin mo ng pagkalalaki mo" natatawang sabi naman ni Red at nakipag-apir pa kay Blake
"Mga g*go! Anong klaseng panliligaw yang tinuturo niyo sa kaibigan natin?" lumapit si Austin sa direksyon ni Drake tsaka umakbay din sa kaibigan.
"Ganito Drake, sumakay kayo sa yacht. Kung gusto mo, kina mommy ka na lang magrenta at sisiguraduhin kong makakatipid ka dahil sasamahan ko pa yan ng freebie para habang nakasakay kayo sa Yacht, hindi kayo mabo-bored sa mga pa-freebie ko. Ano? Ipapa-book na kita?." pakikipag-negosasyon naman ni Austin.
Business kung business.
"Mga ugok! Parang hindi kayo mga tunay na lalaki" pagpapansin naman ni Jero
Tumingin siya kay Drake, kaya nakipagtitigan din sa kanya ang binata.
"Ganito'ng gawin mo Drake. Pumunta ka sa bahay nila at magsibak ka ng kahoy, ipag-igib mo din siya ng tubig at bilhan mo ng isang sakong bigas, syempre sabayan mo na din ng ulam para all in. Sigurado akong hindi lang si Celine ang matutuwa dyan. Botong boto pa sayo ang mga magulang niyan, pagnagkataon" proud na proud nitong sabi sa kanyang kaibigan
Napatawa na lang ang iba sa sinabi ni Jero. Panahon pa yan ng kapanahunan ng lolo niya.
"Ano bang klaseng mga panliligaw yan?? Wala tayo sa 19th century. Nasa 21st na tayo mga ulol" naiiling na sabat naman ni Luis
Blangkong tumingin sa kanya ang magbabarkada at tila hinihintay ang susunod niyang sasabihin.
"Dalhin mo siya sa isang romantikong lugar" suhesyon niya kaya napatango-tango ang iba sa suggestion nito.
"ha?" tanong ni Drake
Wala siyang kaalam alam kung anong klaseng mga lugar ang matatawag na romantic.
"Oo nga Drake, dalhin mo sa motel, romantic yun" dagdag naman ni Red
"Pwede din sa condo mo, para walang sagabal" Jero
"Mag-painit muna kayo bago niyo gawin ang romatic bed scene. Para mas intense" Austin
"Haha, para kapag narating na nila ang kasukdulan, diretso putok sa loob ni Celine" Blake
"Hahaha. iputok sa loob, Baka magka-anak pa sila" Red
Sabay sabay silang tumawa ng malakas maliban kay Luis at Drake.
Kung tungkol sa PANLILIGAW ang itatanong mo sa black Phoenix. Iisa lang ang nasa isip nila at iyon ay ang salitang KALIBUGAN
"Hahaha.. Mga g*go! Puro kayo kalibugan" naiiling ngunit natatawang sabi ni Luis
"Tsss" inis na tumayo si Drake, tsaka naglakad papalayo sa mga kasamahan niya
Minsan, Hindi niya malaman kung anong gagawin, kapag kasama 'tong mga ugok niyang kaibigan.
Kaya mas pinili na lang niya ang umalis at lumayo-layo muna. Baka mahawaan pa siya ng kabaliwan at kalibugan ng kanyang mga kasama.
Share the book to
Facebook
Twitter
Whatsapp
Reddit
Copy Link
Latest chapter
Droplets of Rain (Tagalog) Chapter Thirty Eight
Chapter Thirty-eightCELINE’s POINT of VIEWPumasok ako sa magiging kwarto naming dalawa ni Meg, while staying here at Palawan. They’ve already booked a room para sa isang linggo na pananatili namin dito. I also found out na kaya nila napagpasyahang pumunta dito sa Palawan ay dahil birthday na ni Drake sa susunod na linggo at dito sila magse-celebrate. Nadawit pa ako na wala man lang kamalay-malay sa mga nangayayari. Hindi ko nga alam kung makakapag-stay pa ba ako dito hanggang sa birthday ng lalaking ‘yon. Sigurado akong isang araw lang ang itatagal ko dito.“Here are your clothes. Drake bought that for you.” Biglang bumukas ang pinto at iniluwa nito si Meg na may dala-dalang bag sa magkabila niyang kamay.“Huh?” nagtataka kong kinuha sa kanya ang hindi kalakihang bag. Pagkabukas ko dito, medyo nagtaka pa ako nang buklatin ko ang isang damit na may tag pa. “Bagong bili ba ‘to?” tanong ko habang chini-check ang ilan pa.
Droplets of Rain (Tagalog) Chapter Thirty Seven
Chapter Thirty-sevenCELINE’s POINT of VIEW “Sandali na lang, pababa na ako.” Natataranta kong sambit sa kabilang linya ng tawag at nagmamadaling kinuha ang slingbag ko. In-end ko kaagad ang tawag saka lakad-takbong nagtungo ako palabas ng bahay. Tinawagan ako kanina ni Megan na at nagyayaya siyang pumunta ng mall. Balak kasi nilang mag-shopping ni Yuri, and since nandito lang din naman ako, gusto nila akong isama. Para kahit papano’y maipasyal nila ako dito, dahil ilang taon din akong nawala dito. Syempre, na-excite ako bigla pagkasabi niya no’n. Ang dami kasing pinagbago dito sa
Droplets of Rain (Tagalog) Chapter Thirty Six
Chapter Thirty-sixCELINE's POINT of VIEW I wake up early in the morning and did ny usual morning routine. Ang ganda ng araw ko kahapon kay nai-excite tuloy ako kung ano ang mangyayari ngayon. Nakausap ko na din kagabi si Xander about mom's approval, and as expected, he's happy and can't wait personally talk to mom to show how thankful he is. After kong mag-ayos sa sarili ko, saka ko lang napagpasyahang lumabas ng kwarto ko. Pagkalabas ko, sinalubong kaagad ako ng masarap na amoy ng pagkain na hula ko’y galing sa kusina. E? wala naman dito si Mom dahil kaninang madaling araw pa siya umalis para magbakasyon sa Cebu. S
Droplets of Rain (Tagalog) Chapter Thirty Five
Chapter Thirty-fiveCELINE's POINT of VIEW "Thanks for tonight," I said to Tyron while unbuckling my seatbelt. Pasado alas diyes na ng gabi at inihatid ako ni Tyron all the way dito sa bahay. Tumambay lang kami kanina after naming mag-dinner, tapos umuwi din kaagad dahil may trabaho pa siya bukas. "Siyanga pala, birthday na ni Drake sa susunod na linggo. Anong plano mo?" I move my gaze to Tyron and slowly forming my perfectly shape brow into an arc. "Anong plano ko?" pag-uulit ko gamit ang pinakamataray kong boses. Kailangan pala dapat may plano para sa birthday ng lalaking 'yon? Bakit hindi man lang ako na-informed? "Huwag mong sabihing wala kang gagawin? Kahit sa birthday ka na lang niya bumawi, ayos na 'yon." tila nanunuyong usal niya sakin. Anong gusto niya? Magpapa-surprise party ako? Tapos magpapalagay ako ng maraming c
Droplets of Rain (Tagalog) Chapter Thirty Four
Chapter Thirty-fourCELINE’s POINT of VIEW “Sigurado ka bang hindi ka umiyak?” Makailang beses na tanong sa akin ni Tyron magmula noong sinundo niya ako sa bahay. Makailang beses naman akong tumanggi sa paratang niya, pero tila hindi pa din siya kumbinsido. “Sino ba ang nagpaiyak sa’yo? Namamaga ang mata mo,” usal niya, pero hindi na ako nag-abala pang sumagot at ipinagpatuloy na lang ang pagkain dahil ayokong mapunta pa sa kung saan ang usapan na’to. Wala naman sana sa plano ko ang sumama sa kanya ngayong gabi for dinner after ng nangyari kanina samin Mom. I just want to unwind myself, ayoko din na makita ngayon si Mom dahil baka maulit na naman ang sagutan namin kanina. “Ngiti naman diyan. Namamaga na nga ang mata mo, tapos nakabusangot ka pa.” natatawang sambit nito sabay pisil sa pisngi ko at inarko ito
Droplets of Rain (Tagalog) Chapter Thirty Three
Chapter Thirty-threeCELINE’s POINT of VIEW Padabog kong isinara ang pinto ng kwarto ko pagkarating ko dito sa bahay. Pabagsak akong humiga sa kama at isinubsob ang mukha ko sa kama. Masyado ako nas-stress dahil sa nakita ko na naman ang lalaking ‘yon. Kahapon pa ako naiinis sa tuwing naririnig ang pangalan niya, tapos pati ba naman ngayon? Umagang-umaga, pero sirang-sira na kaagad ang araw ko. “Sweetie? Nakauwi ka na ba?” dinig kong sambit ni Mom sa labas ng kwarto habang makailang kumakakatok sa pintuan. “How was your Aunt Donna?” sunod niyang tanong. “I’m not on my greatest mood para kausapin ka,” sagot ko saka napadapa at kinuha ang unan at isinalampak ito sa aking mukha. Ayoko lan
Droplets of Rain (Tagalog) Chapter Twenty Eight
CHAPTER TWENTY-eightCELINE's POINT of VIEW "Welcome back, sweetie." bati sakin ni Mom pagkapasok ko sa dining at kaagad akong niyakap. As if naman ang tagal naming nawalay sa isa't isa. Psh "What about me, tita?" dinig kong sa
Droplets of Rain (Tagalog) Chapter Twenty Seven
CHAPTER TWENTY-sevenMEGAN's POINT of VIEW "Hi tita," masayang salubong ko sa mommy ng kaibigan kong si Celine pagkarating ko sa bahay nila. Hinalikan ko ito sa cheeks at gano'n din ang ginawa niya sakin bago ako muling nagsalita. "Nakauwi na po ba siya?" tanong ko na
Droplets of Rain (Tagalog) Chapter Twenty Six
CHAPTER TWENTY-sixCELINE's POINT of VIEW "Uuwi na sa Pilipinas ang Daddy mo para mag-take over ng posisyon ng boss niya." "That's good to hear. After all these years, umani din ang hirap at pawis ni Dad dito sa New Zealand." sagot ko kay Mom
Droplets of Rain (Tagalog) Chapter Twenty Five
CHAPTER TWENTY-fiveCELINE's POINT of VIEW "Okay! Okay! Just give me a minute or two. Lalabas na ako." natataranta kong sagot sa kabilang linya at mabilis na tinapos ang tawag. Minadali ko na ang pagtali sa buhok ko. I wore my fave peep toe p
