Chapter 12 - Her Background

“I can't track the shooter,” agarang sagot ni Jacky sa kabilang linya.

Hindi na siya umimik. Ang ginawa na lamang niya ay pinaharurot ang sasakyan at nakipag-agawan ng pwesto sa mga sasakyan. Thanks God at wala ng bumaril sa kanila. Talagang desidido na ang kalaban nito na itumba ang binatang Doctor pero mukhang hindi sangayon ang panahon na mapaaga ang pagkamatay nito.

“Slow down.” 

Hindi niya pinansin ang walang kaemosyon nitong boses. Nakaupo na ito ng maayos at nakatuon sa kalsada ang mata.

“Slow down or I'll fire you right now?” 

“Bakit 'di mo subukan?” 

“Ms. Trunt——” 

“I'm driving.” Binagalan niya ang pagpapatakbo. Tingin niya ay malayo na sila sa disgrasya. Lihim niyang sinulyapan si Hudson, tahimik ito at malalim ang iniisip. Gusto niyang arukin ang utak nito pero hindi niya talaga kayang basahin ang isip ng lalaki. 

“Next destination?” 

“Cemetery,” saka nito sinabi ang lokasyon kung saan. 

Napakunot siya ng noo. Ano naman ang gagawin nila ro'n? Maghuhukay na ba ito sa sariling paglilibingan? Natawa siya sa naisip. Pwede nga rin siya ang maghukay para hindi na ito mapagod. Tahimik sila buong byahe. Pagkatapos ng araw na ito, bibisita na yata siya sa Mental Institute. Nakakabaliw ang pangyayari! 

Huminto na sila sa bukana ng pribadong sementeryo at hinintay niyang lumabas ang lalaki pero nanatili lang itong nakatingin sa bukana na parang may malalim na iniisip. Tahimik lang si Abhaya, at lihim na pinag-aralan ang mukha ni Hudson. Tama ba siya sa nakita niya? Nakikita niyang nasasaktan ito pero ilang sandali lang ay naglaho agad.

“Wala akong matrack. Malinis gumawa ang taong gustong papatay kay Doc. Hayes,” boses ni Jacky ang kumuha sa kaniyang atensyon. 

Hindi siya sumagot. Sinimulan niyang paandarin ang makena. 

“Mansion,” ikling saad nito. 

“Shoot!” Sinimulan patakbuhin ang sasakyan sa maluwang na kalsada. 

Habang nasa pribadong silid naman ng underground si Hudson kasama ang kaniyang AI robot. Hindi basta-basta ang silid na iyon, lahat ng mga inimbento niya nung kabataan ay nandoon pero dahil busy siya sa pamumuno ng kaniyang Hospital at negosyo kaya wala na siyang panahon pa.

Tiningnan niya ng maigi ang bala ng baril na ginamit sa kaniya kanina na muntik na yatang dumali sa kaniyang buhay. Malinis. Walang mababakas na fingerprint. Pero isa lang ang nasa isip niya, disidido na ang taong nasa likod ng lahat ng ito na patayin siya. Binuksan niya ang laptop at ganun din ang AI niya na pinangalanan niyang Travis. Ito ang pina-locate at pina-access niya sa lahat na nangyari kanina. 

Sa tatlong oras na pag-scan nito sa bawat building sa mga cctv footage, may nakuha siyang lead pero hindi malinaw dahil nakasumbrero ito at naka-mask. Napabuntunghinga siya sandali at napasandal sa kinauupuan. Kung sino man ang gustong bumangga sa kaniya, siguraduhin lang nito na mauunahan siyang patumbahin dahil kung hindi, baka pati libingan nito ay ipagkakait niya sa sementeryo. 

“Travis save that files.” 

“Files saved,” ganting sagot ni Travis. 

Hinarap niya ang laptop at binasa ang impormasyong nakuha, “Kianna Trunt,” wala sa loob na binanggit niya ang pangalan ng dalaga. 

Kianna Trunt, 25 years old, Single, Half pinay and half british... 

Itinigil niya ang pagbabasa. Natuon ang atensyon niya sa larawan nitong. Nakangiti ito sa larawan pero nababalot ng lungkot at sakit ang kislap ng mata. Inilabas niya ang larawan ni Abhaya na matagal ng nakatago sa kaniyang drawer at itinabi sa larawan ni Kianna. Kung may nag-iba man, iyon ay ang buhok at ang aura ng mukha. Abhaya looked innocent, angelic and fragile. Kianna on the other hand is wild, fearless and death seeker. He had this gut inside na ang babaeng natutulog sa silid na katabi ng kaniyang kwarto ay iisa, pero pwedeng hindi rin dahil ang nakilala niyang Abhaya ay laging nakangiti at puno ng pagmamahal sa kaniya. 

Lahat ng information ni Kianna Trunt ay pina-download niya kay Travis, babasahin niya lahat ng ito ngayon gabi. Saka niya na iisipin ang taong gustong magpapatay sa kaniya, una muna niyang kilalanin ang babaeng nasa poder niya ngayon. 

“Hey?” bungad niya kay Farhistt nang tumawag ito. 

Hindi sila gaanong close ng lalaki. May sarili itong mundo at si Cuhen lang ang kinakausap. Habang si Cuhen lang din ang kinakausap niya at si Azael. Paminsan-minsan lang sila nag-uusap dalawa kung and'yan ang grupo. 

“Kumusta? Okay ba ang private bodyguard na pinadala ng kakilala ko?” 

Natigilan siya at napatitig sa kaniyang cellphone kahit hindi naman niya nakikita ang mukha ng lalaki. Kahit hindi sila gaanong close sa isa't isa, alam niyang nakangisi ito ngayon dahil babae ang nagbabantay sa kaniya. Damn! Nakakapanindig balahibo pa naman pag ito ang mang-aalaska sa kaniya dahil kulang na lang, bayaran niya ito para lang magsalita. 

“Fuck! Gotta go, I'm busy.” Pinatay niya agad ang kaniyang cellphone at sinimulan halungkatin ang bagay na dapat niyang halungkatin ngayon gabi. 

Napabangon si Abhaya at hinarap ang laptop. Isang maleta lang na kasuotan ang dala niya at ang isang maleta naman ay puro gamit laban sa pakikibakbakan pero ang totooo, hindi naman niya magagamit lahat ng iyon. May ini-send sa kaniya na files si Jackylyn. Binuksan niya iyon, para lang umasim ang kaniyang pagmumukha nang makitang mukha ito ni Hudson na walang kangiti-ngiti. Ano bang trip ng gagang iyon? 

“What's this?” reply niya sa email nito. 

“Si Doctor Hudson Herrence Hayes. Ang lalaking dahilan pala ng lahat ng pinagdadaanan mo at kung bakit ka napunta sa poder ni Yx.” 

Matagal siya bago nakasagot, hindi na siya umimik. Alam niyang curious ito sa lahat ng bagay at hindi niya masisisi ang kaibigan kung bakit. Hahayaan na lang niya ito. 

“Back out na ba this? Sabihin mo lang at gora bells tayo paalis,” may laugh at loud na emoticon ito sa dulo. 

May gana pa itong magbiro sa kaniya. Kung nasa tabi niya lang ito baka napiktusan niya na ang babae, “No. Nandito na tayo kaya panidigan na. Ang gawin mo lang gaga ka, dalian mo sa pag-track at pagkuha ng lead para makaalis na tayo.”

“Copy captain!” 

Ini-off niya ang laptop at hinarap ang dalawang baril na nasa ibabaw ng side table. Napangiti siya ng mapait. First training niya sa isla, halos sumuko ang kaniyang katawan sa subrang hirap. Ilang bala ba ang nasayang sa bawat tira niya na hindi namam tumatama sa target. Lahat ng iyon, at kung bakit siya nandito ngayon ay dahil sa malaking galit niya sa lalaki. Panahon nga naman, siya na naman ang balak yatang paglaruan but not this time. She'll make sure, siya ang maglalaro kay tadhana at magwawagi. 

Tumunog ang kaniyang cellphone kaya mabilis niyang sinagot ang tawag. “Speaking...” bungad niya kay Yx. 

“How's the first day? Any trouble?” 

Napairap siya sa kawalan, “Why did you gave me this assignment? Alam naman natin pareho ang nakaraan ko 'di ba?” 

“Abhaya Kiene, nasa poder ka niya bilang private bodyguard hindi bilang babaeng sinaktan niya noon. I thought you are okay with it. I never heard you disagree so I thought you already moved on.” 

Natigilan siya. Tama ito. Sa kaniyang inasta, parang pinapakita niya lang na hanggang ngayon ay hindi pa siya nakalimot o ang tamang tanong, nakalimot nga ba talaga siya? Napabuntunghinga siya at nagpaalam na sa binata. Hindi niya hahaluan ng personal ang trabaho. Sinisigurado niyang mapapabagsak niya ang binatang Doctor balang-araw.