Chapter 5 BreadWinner

((( Cedrick POV's )))

Napayakap sa akin si Vanessa ng di ko alam may tumama nang bala sa kanyang likuran. Mukha niya na nawala ang ngiti. Bigla na naman na may tumama sa kanya. Kumilos na ako ngunit hinayaan lang niya ang sarili para nga maging sanga ko.

"You must live, Cedrick." ngiti nito sa akin. Saka nga sa pangatlong bala, bigla na lang lumabas ang dugo sa kanyang labi.

"I love you so much." at napapikit na sa sakit na siyang naramdaman. Nang bumagsak na siya sa braso ko at nagmamadali kong isinakay sa sasakyan.

No Vanessa! I can save you!

At paulit-ulit ang tunog ng kampana sa tenga ko. Tunog na merong namatay.

 Na-imulat ko ang aking mga mata. Bumu-ngad sa akin ang malaking bilog na buwan. Ang bilis ng tibok ng puso ko.

Vanessa.

Bakit mo ako iniwan? 

((( Secretary Lee POV's )))

Sinasagawa na ngayon ni Master Cedrick ang surgery sa isang pasyente na may sakit nga sa puso. Marami ang tumanging doktor na isagawa ang operasyon ng pasyente dahil malaki ang chansang maari itong mamatay.

Isa ngang bangungot sa doctor kapag di nila nasagip ang pasyente.

Ang tunay na doctor di ginagawa ang pag-sagip sa buhay dahil lang sa pera. They are willing to save the life no matter cost. Isang gyera sa pagitan ni kamatayan ang ginagawa ni Master Cedrick.

"Scalpel." tahimik ang boung operation room at nakikisama nga lang ako sa ilang doctor na nanunuod sa malaking screen habang sinasagawa ang operasyon. Marami ang namamangha sa paraan ni Master Cedrick. He was gentle na kahit nga binuksan niya ang dibdib walang dugong lumabas.

He is damn good.

"Rate pulse." tanong niya na alam ko kabado sila hindi dahil sa situation ng pasyente kundi nga kay Master Cedrick.

Mata niyang matatalim ang gumigising sa mga taong nasa paligid niya.

Mabilis ngang nakipaglaban si Master Cedrick kay kamatayan hangang sa maputol ang huling sinulid matapos niyang sarhan ulit ito.

Di na nakakapagtaka ang resulta kapag siya nga ang gumagawa ng operasyon.

Lumabas na siya ng operating room. Inalis ang facemask.

"Terminate that damn woman." yun lang ang nakakalungkot sa binubuo niyang grupo. May mga natatangal dahil sa kanilang nararamdamang kaba para sa kanya.

Sa akala naman kasi nila kakainin sila ni ni Master Cedrick. Bakit di na lang makapag-focus sa trabaho.

Narinig ko nga sa nurse station umiyak yung babae. Nang makita ako, lumapit sa akin.

"Secretary Lee, kausapin niyo naman si Master Cedrick." napailing ako sa kanya.

"You'll find a better Job na di ka nga kakabahan."

"Secretary Lee." habol nito sa akin na hinarang na nga ng tauhan ni Master Cedrick.

Pinuntahan ko siya sa opisina nito. Pinagsisilbihan ang sarili ng alak.

Alak ang papatay sa kanya.

((( Monina POV's )))

"Thank you Sir! Come Again!" masigla kong sabi na sa totoo lang hinihintay ko nang matapos ang shift ko dahil sobra na akong inaantok. Malapit nang mag-alas dose pero wala parin si Rizza.

Nga naman kailangan ko magtrabaho para nga makapagtapos. Malapit na nga at buwan na lang ang bibilangin. Tapos na ako.

Unti na lang makakamtam ko na ang pangarap ko. Panagarap ng karamihan.Magkaroon ng Bachelor degree Certificate. Tapos hanap ng maayos na trabaho.

Maayos din naman ang trabaho ko dito sa convenient store. Nakaka-antok lang dahil kapag ganitong oras wala naman masyadong customer.

May pumasok na mag-jowa. May kinuha lang sa counter ko.

At nadismaya ako sa binili nila.

Kala ko pa naman chocolate Bar at polvoron. Heto isang box ng duratex.

"Excuse me? Ilang taon na ba kayo?"

"Masyado ba akong bata Miss?"

"Ikaw matanda ka na. Ngunit kasama mo, parang minor de edad pa."

"Ayaw mo ba kaming pagbentahan."

"Ayoko."

"Tss. Magsusumbong ako sa management mo!"

"Wala akong paki-alam. Kaya dumadami ang demand ng mga teenagers na nabubuntis dahil sa mga bastos na kagaya mo Mister!" malakas na inilapag ng customer na lalaki yung kamay niya sa counter. Halos nalaglag nga ang ilan naming paninda.

Ngumisi sa akin.

"Ayaw mo ako bentahan, sige at mangugulo ako sa tindahan niyo!"

Amoy alak nga siya.

Saka may hinablot itong payong sa gilid na siyang ihahampas sa akin ng napapikit nga ako at di ko naramdaman ang hampas.

Pagmulat ko… si Kuya gwapo.

Walang atubili na pinilipit ang kamay nito saka nga napasipa sa lalaki upang sumadsad sa sahig at nagalaw yung shelf ng mga can goods.

Nilapitan ng babing kasama, saka nga sila umalis sa takot.

Amazing.

Ganito ba ang nagagawan ng mga taong di nga nagsasalita masyado.

Napatitig siya sa akin. Kinuha ang ilang items sa counter.

Saka nilapag sa harapan ko. Napa scan na lamang ako. Nang aktong sasabihin ko ang babayaran niya. Narinig ko na lamang yung tunog ng chimnies sa pinto.

At nakalapag sa harapan ko ang isang card.

Paano yung binili niya?

"Anong nangyari dito?" At napa-angat ang paningin ko si Rizza.

"May sira ulong nakapasok." Agad kong lapit sa kanya at tinulungan nga siyang ayusin yung shelves.

Nang makapagpalit na nga ako ng damit. Napatitig ako sa binili nga ni Kuya Gwapo. Saka card niya. Makikita ko naman siya sa school. Tulog ata yun na naglakad.

"Mauna na ako Rizza." tumango siya.

Lumabas na nga ako at napakalakas ng ulan, kaya kinuha ko ang payong sa bag ko.

Sumugod sa ulan. Nang biglang may bumisina na naman sa akin ng malakas. Napatabi ulit ako. Mga kulay itim na sasakyan.

Haist.

Pagdating ko sa bahay. Dinig ko sa labas ang naglalakasang voulume ng sound system ng kapatid ko. Mag-aala-una na di man lang nahiya sa mga kapitbahay! Saka natutulog na sa oras na ito si Papa!

Pagbukas ko nga ng pinto, nadatnan ko silang nagwawala sa kanta ni T*ylor Sw*ft na Black S*pace.

Natigilan sila ng makita ako. Nawala ang galit na boses ng kumakanta. Ako na ang galit ngayon.

"Hi Ate. Pagkain ba dala mo?"

Twenty seven na nga ako. At silang tatlo, di nagkalayo sa edad ko. Twenty one. Pinanlakihan ko sila ng mga mata.

"At bakit gising pa kayo!"

"Sa nakiki-uso ate. Tiktok. Baka sumikat kami."

"Nakiki-uso pala." lapag ko ng bibit sa sahig at napakaloskos ng kamay ko.

"Assignment niyo nga di niyo amagawa! Wag niying sabihin na di naman kayo makakagraduate sa senior high ngayon!"

"Ate. Relaxs. Ang puso natin."

"Magsipasok na kayo! Catriona! Caroline! Carolina! Dagdag ko pa ang cartolina!"

"Hehe. Si Ate nagpapatawa. Hehehe. Ano dala mo."

"Pasok!"

"Killjoy naman nito." Saka ko inihipan nga ang buhok na gumulo sa mukha ko.

Yun lang. Tapos na ang galit-galitan mode ko. Pagod na din naman kasi ako at lokong loko nga si Kuya gwapo nagawa pang pabitbitin sa akin ang pinamili niya.

 Inayos ko ang mga cushion pillow na di man lang inayos ng mga chanak kong kapatid.

Saka nga pinuntahan ko ang mini fridge namin. Tumampad sa paningin ko ang panibagong electric Bill, Water bill, saka notes ng mga kapatid ko.

"Ate Monina, lapit na ng exam namin. For Tuition fee." saka nakasulat ang halaga na kailangan nila.

Nakita ko din ang lalagyan ng gamot ni Papa. Wala na din ang maintenance niya.

Nawala yung antok ko. Hinila ko ang isang upuan sa harapan ng mini dining table nga namin. Kasya lang lima. Si Papa, yung tatlong chanak at ako.

Ginulo ko ang aking buhok na baka nga mahulog ang dandruff ko.

Huminga ako ng malalim at buntong hininga. Saka nga inilabas ko sa aking bulsa yung phone ko. Tinignan ang balance through online ng bank account ko dahil doon dumidiretso ang sahod.

Okey may pera ako… ngunit ng masum up ko ang kailangan naming ngayong buwan… yung allowance ng chanaks at ako din. Mamimilipit talaga ang bulsa ko.

Nang maalala ko ang perang nakuha ko nga ngayong araw!

Thank you Justin Sy.

yun sapat na sa allowance namin. Nakahinga ako.

Napapikit at nagdasal bilang pasasalamat kay Papa God.

Matatapos din ito. Wag lang paghinaan ng loob Monina. Kayang-kaya.

@DeathWish