Chapter 5

   Hindi ko alm kung paano to mag sisink in sa utak ko.paano na ang plano ko?Totoo ba ang sinasabi ni manuel ang isa sa mga taong pumatay sa magulang ko? Bakit hindi sinabi sakin to ni mommy?

"Alm kong hindi ka makapaniwala.Kahit ako hindi ko alm kung paano ko to tatangapin."

"Alam ba to ni daddy?"Kumot noo kong tanong saknta

"Hindi ko alam.Basta ang alm ko lang ay anak ko kayong tatlo."Halata sa mukha nya ang paggkaexcite

  Hindi pwede tong nangyayari. Wala sa plano ko ang mga gantong tagpo!

"Alam mo nung panahon na isinilang ang ate mo.parang tinatamboll ang puso ko saya at kaba."Makikita ang mga ning ning sa dalawang mata nya.

Wala akong pake sa sinasabi nya ang tanging iniisip ko lang ay Bakit hindi sinabi ni mommy saken ito o ni ate kung alm nya?

"Alam mo nung ikw na ang pinanganak.halos hindi ako makatulog.Gusto ko kaseng mabuhat ka kahit isang beses lang.pero pinagkaitan ako ng ina mo.ina mo na sobranh mahal ko.Mahal ko higit la sabuhay ko." Bigla na lang tumulo ang luha nya.Sumod sunod ang pagpatak nito.

"Hindi pwede!Wala akong ama na mamatay tao!"Hindi ko na malayang tumulo na ren ang luha ko!HINDI TO PWEDE.HINDI NYA PWEDENG MAKITA NA NADADALA KA SA SINASABI NYA HINDI PWEDENG MAUTO KA NYA!SYA ANG TAONG PUMATAY SA MGA MAHAL MO SA BUHAY!Sabi ko sasarili ko.Pero hindi ko paren mapigilan na Hindi maluha.

" alm mo nung panahon na pinagtangkaan mo kong patayin.Ang sakit dto.Sabay turo sa dibdib nya.

"Ang sakit dto kase.Ang sarili kong anak kaya akong patayin?" Tuloy tuloy paren ang pagagos ng luha nyaa.

"Eh yung sakit na di nulot mo nung pinatay mo ang mga magulang ko?hindi mo alm yun!"

Lumapit sya saken.Halos isang ruler na lang ang agwat namen sa isa'tisa ng hinawakan nya ko sa braso. "Hindi mo pa alam ang lahat aa-nak." Kasabay ng pagagos ng luha ko ang mga salitang binitawan ng lalaking to.

Hindi ko alm kung bakit ang sarap sa pandinig ko yung salitang ANAK?

Hindi pwede to!hindi ako pwedeng magpadala sa emosyon ko!Alalahanin mo jiroh kung ano ang ginawa nila sa mga magulang at kapatid mo!HINDI SILA TAO DBA?!Bat ka nagpapadala sa sinasabi nya.

"Anong hindi ko pa alm ang lahat?!" Sabay dapot ng kutsilyo ko at akmang sasaksakin sya.

"Handa na ko anak.Kung iyan ang magpapasaya sa pinaka mhal kong anak sige." Lalo ko pang idiniin sa dibdib nya ang kitsulyo

"Alm mo kung gaano ako kasaya ng makita ko kayong masaya ng mga kapatid mo?"

"Sobrang saya.Dahil sawakas nagbunnga naren ang pagmamahal ko sa ina nyo." Patuloy paren sa pag bagsak ang luha nya at luha ko.

"Mahal?Alm mo pla ang salitang yun?Kung mahal mo ang mommy ko hindi mo sya palatayin!"

"Balang araw malalaman mo ren ang lahat"

"Pabalang balang arw ka pa!Tanga hinidi ka na sisikatan ng araw!"

Pagkasabi ko nun ay biglang nagring ang cellphone ko.Kinuha ko yun gamit ang isang kamay at ang isa ay hawak ang kutsilyong nakaangba paring idiin ng mas lalong lumalim ang sukat ng lalaking to.

"Hello? Who's this?"

"Investigator mo?Ano nakalimutan mo agad?

" ahh sorry.bat ka napa tawag?"

"Gusto ko lang malaman kung nasan ka?"

"Hindi mo na trabaho yun!" At agad ko syang binabaan ng cellphone at pagharap ko kay manuel ay nabigla ako sa aking nakita!nakikita ang ang ina at ama ko kasama ang mga kapatid ko salikod ni manuel.Ano ang ibig sabihin nito.Ang ina ko ay umiiyak at ang luha nito ay dugo ang ama ko nmn ay bakas sa muhka nya ang lungkot at pait ang mga kaptid ko nmn ay walang mga muhka.kinoskos ko ang muhka ko dahil baka namamalik mata lang ako.pagkatapos ko kuskosin ay nawala si ang natira lang ay si manuel na hawak ang kamay ko na tila sya ang magtutusok ng kutsilyo sa sarili nya.

"Mahal na mahal kita jiroh"sabay diin nya sa kutsilyo.Ngunit napigilan ko ito agad nang tumulo ang mga luha ko dahil sa ginawa nya.Bat hindi ko pa sya hinayaan na gawin nyun?

" Hindi mo pa oras!"kasabay paren nun ay ang paglatak ng luha ko.

"Alm kong matatanggap mo ren ako jiroh.Alm kong hindi ngayon.Pero alm ko." Kumuha ako ng lubid para itali sya.

"Eto muna ang gagawin ko sayo"

Agad akong pumunta sa likoran nya.At sya ay hinahayaan lang ginagawa ko sakanya.Itinali kp ang dlawa nyang kamay.

"San mo ko dadalhin jiroh?" Inalalayan ko kase sya papunta sa taas ng bahay na ito.

"Jiroh?" Binuksan ko ang isang kwarto.Ang kwartong yung ay ang kwarto ni mommy at daddy.

"Jiroh?alm mo bang dto ka namen binuo ng mommy mo?HAHA HAHAH HAHAH HAHAHA HAHAHH HAHAH.tumatawa sya habang bumapatak ang luha nya

" Manahimik ka!"sigaw ko sakanya at inalalayan syang umupo sa silya.itinali ko ren ang mga paa nya upang makasiguradong hindi sya tatakas.

"Alm kong hindi mo ko pababayaan."

"Sinabi nang manahimik ka!"

"Ang gwapo mo pla anak.Masyado mong namana ang muhka ko." Oo nga hindi ako kamuhka ng daddy ko?bat hindi ko nahalata yun?

"Hindi ko kailangan ng opinion mo!"Inis na inis kong sambit wala akong pake sakanya!gulong gulo na ang isip ko!

Tumutulo paren ang mga luha sa mata nya na tila baliw dahil ang mga labi nya ay nakangiti.

"Stay here manuel. Hanggat hindi ko pa alam ang tunay at totoong nangyari!"

"Iyan nga anak.Ganyan nga!almin mo muna kung ano ang nangyari.baka ang taong pinagkakatiwalaan mo na tutulong sayo ay syang gumawa ng lahat ng to." Ano anh sjnasabi ng lalaking to?

"What do you mean?"

"Mahingat ka anak at baka mas lalo kang masaktan sa mga pinagkakatiwalaan mo."Makahulugang sambit nya.

"Hindi kita maintindihan!" Naguguluhang sambit ko.

Agad akong tumayo mula sa pagkakaupo.lalabas na ako ng pinto ng may sinabi si Manuel.

"Mahal na mahal kita jiroh.magingat ka."Pahabol na sambit nya saakin.

Hindi ko na sinagot pa ang mga salita nya at agad ko nang isinara ang pinto.babalikan ko sya mamaya.Bibili lang ako ng makakain dahil na pahod ako sa dramang yun.

Sumakay ako ng kotse ko at inistart ang kotse ko.Maputik ang daan palabas ng village na to.Maraming bakanteng lote ang lugar na eto dahil wala nang masyadong nakatira.

After an a long drive nakarating din ako sa isang super market. Bumili ako ng mga biscuits at delata at iba pang pangangailangan ni manuel dun. 

Nangmatapos akong mamili ng pagkain ay lumunta ako s isng store na puro damit.ibinili ko sa ng tatlong t shirt at tatlong damit at limang underwear. Binayaran ko lahat yun sa counter at agad na nagmaneho papunta sa abandoned house namen.